الكَارِح

مشتق ثلاثی مجرد

معنای الكَارِح

الكَارِح

- و الكارِحُ ، و بهاءٍ : حَلْقُ الإِنْسَانِ .

القاموس المحیط

sourceLink

[حلقُ ] الإِنسانِ و يقال بالخاءِ المعجمة.

الطراز الأول

sourceLink

حلق الانسان.

أقرب الموارد

sourceLink

مداخل هم ریشه الكَارِح

اسماء

المُكارِحمشتق ثلاثی مزید باب مفاعله الكَارِحمشتق ثلاثی مجرد الكَارِحَةمشتق ثلاثی مجرد الأُكَيْراح الأكْرَاحجامد غیر مصدری ثلاثی مجرد الكِرْح

افعال

typography

درباره ما حریم خصوصی ارتباط با ما پایگاه های ما درباره پایگاه کتابنامه قوانین و مقررات

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.