نَقِسَ ینقَس

فعل ماضی ثلاثی مجرد باب فعِل یفعَل
bookmark

معنای نَقِسَ ینقَس

نَقِسْتُهم أَنقَسُهم

أَبو زيد: لَقِسْت الناس أَلقَسُهم و نَقِسْتُهم أَنقَسُهم، و هو الإِفساد بينهم و أَن تسخَر منهم و تلقِّبهم الأَلقاب.
(
لسان العرب
, ج6 , ص208)
sourceLink

نَقِسَهُ نَقْسا

عابهُ و سخر منهُ.
(
أقرب الموارد
, ج5 , ص470)
sourceLink

نَقِسَت نفسُهُ

غثت (الألفاظ الكتابية الصفحة 293) و عندي انهُ مُصحَّف لَقِست باللام اللّهمَّ إلاَّ أن يكون لغة في لَقِسَ.
(
أقرب الموارد
, ج5 , ص561)
sourceLink

نَقِسَهُ

عابهُ و سخر منهُ
(
المنجد فی اللغة
, ص831)
sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.