الحُنَاكِل

[ ح ن ك ل ]

مشتق رباعی

معنای الحُنَاكِل

الحُنَاكِل

حكلحكل رجل حَنْكَل ،و الجمع حناكِل ،النون فيه زائدة،و اشتقاقه من الحُكْلَة ،و هو غِلَظ اللسان و تقبّضه.

جمهرة اللغة

, ج2 , ص1143)

sourceLink

حنكل و الحَنكَلُ و الحُناكِلُ :القصيرُ،و الأنثى حَنكَلةٌ لا غيرُ.

المحکم و المحیط الأعظم

sourceLink

الحَنْكَل و الحُنَاكِل : القصير، و الأُنثى حَنْكَلة لا غير ¦¦

الحَنْكَل و الحُنَاكِل : القصير، و الأُنثى حَنْكَلة لا غير، و الحَنْكَل أَيضاً: اللئيم;

لسان العرب

, ج11 , ص184)

sourceLink

القصير

‏لسان اللسان

sourceLink

القصير و هي (حَنْكَلَة).

أقرب الموارد

sourceLink

مداخل هم ریشه الحُنَاكِل

اسماء

الحُنَاكِلمشتق رباعی الحَنْكَلمشتق رباعی

افعال

حَنْكَلَفعل ماضی رباعی

typography

درباره ما حریم خصوصی ارتباط با ما پایگاه های ما درباره پایگاه کتابنامه قوانین و مقررات

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.