الحُقْريَّة

مشتق ثلاثی مجرد
bookmark

معنای الحُقْريَّة

الحُقْريَّةُ

الذلَّة يقال حَقَرَ يحقِرُ حَقْراً و حُقْريَّةً (اللسان).
(
أقرب الموارد
, ص799)
sourceLink

مداخل هم ریشه الحُقْريَّة

الحاء و القاف و الراء أصلٌ‌ واحد،استصغارُ الشىء.(معجم مقاییس اللغة , ج2 , ص90)sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.