بَصُرْتُ بِمٰا لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ (آیه 96/سوره طه) 
اَلْبَصَرُ يقال للجارحة الناظرة، و للقوّة التي فيها. و يقال لقوة القلب المدركة: بَصِيرَةٌ و بَصَرٌ، و جمع البصر أَبْصَارٌ، و جمع البصيرة بَصَائِرُ. و لا يكاد يقال للجارحة بصيرة، و يقال من الأوّل: أَبْصَرْتُ ، و من الثاني: أَبْصَرْتُهُ و بَصُرْتُ به، و قلّما يقال بَصُرْتُ في الحاسة إذا لم تضامّه رؤية القلب. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص127) 
بَصُرَ از باب كرم يكرم و از باب علم يعلم بمعنى علم آمده كه يكى از معانى بصر است و از باب افعال بمعنى ديدن بكار رفته است. در اقرب الموارد گويد، «بَصُرَ بِهِ (از دو باب فوق): علم به» جوهرى گويد: بَصُرْتُ بِالشَّيْءِ: علمته. راغب گويد: در بصر بمعنى بصيرت و علم گفته ميشود أَبْصَرْتُ و بَصُرْتُ و در معنى ديدن بصرت كم گفته ميشود بلكه ابصرت گويند. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
معنى آيهى «بَصُرْتُ بِمٰا لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ» طه: 96، اين است كه: دانستم آنچه را كه اين مردم ندانستند، چنانكه زمخشرى و بيضاوى آنرا «دانستم» گفتهاند طبرسى در ذيل اين آيه در بحث لغت گفته: «بصر بالشّيء» در مقام علم گفته ميشود و «اَبْصَرَ» در مقام ديدن. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ص196) 
بصرتُ: دیدم. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ص277) 
أي رأيت ما لم يروه، أو علمت ما لم يعلموه، من البصيرة. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
بَصُرْتُ: علمت، و أَبْصَرْتُ: نظرت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج3 , ص224) 
بَصُرْتُ بالشيء: علمته و قال اللحياني: بَصُرْتُ أَي أَبصرت، قال: و لغة أُخرى بَصِرْتُ به أَبْصَرْته . بَصُرَ به بَصَراً و بَصارَةً و بِصارَةً و أَبْصَرَهُ و تَبَصَّرَهُ: نظر إِليه هل يُبْصِرُه . قال سيبويه: بَصُرَ صار مُبْصِراً، و أَبصره إِذا أَخبر بالذي وقعت عينه عليه، و حكاه اللحياني بَصِرَ به، بكسر الصاد، أَي أَبْصَرَهُ. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج4 , ص65) 
قال الأَخفش أَي علمت ما لم يعلموا به من البصيرة. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج4 , ص66) 
[بَصُرَ] بالشيء بَصارة: أي صار به بصيراً: أي عالماً. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( شمس العلومشمس العلوم و دواء کلام العرب من الکلوم
, ص544) 
قال الأخفش في قوله: بَصُرْتُ بِمٰا لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ [طه: 96]، أي: علمتُ ما لم تعلموا، من البَصيرة . و أبصَرتُ بالعَيْن. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
قال الزجاج: بَصُر الرجلُ يَبصُرُ: إذا صار عَلِيماً بالشيء، و أبصرتُ أبصِرُ: نظرتُ، فالتأويل عَلِمْتُ بما لم تعلَموا به. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج12 , ص123) 
قال اللّحياني في قوله: بَصُرْتُ بِمٰا لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ [طه: 96]، أي: أبصَرْتُ، و لغةٌ أخرى: بَصِرْتُ به أبْصَرُ به، و يقال: أَبْصِرْ إليّ، أي: انظُرْ إليّ. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج12 , ص126) 
فَبَصُرَتْ بِهِ عَنْ جُنُبٍ (آیه 11/سوره القصص) 
«بصرت» را ديدن معنى كردهاند يعنى: خواهر موسى او را از گوشهى ديد، من گمان ميكنم اينجا هم بمعنى علم باشد يعنى خواهر موسى چون بكاخ فرعون نزديك و يا وارد شد از جنب و جوش و رفت و آمد فهميد كه صندوق موسى را گرفتهاند، بعد وارد منزل شد و ديد در بارۀ مرضعه در ماندهاند گفت هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلىٰ أَهْلِ بَيْتٍ يَكْفُلُونَهُ لَكُمْ» و امّا اينكه گفتيم فعل بصر از باب افعال بمعنى ديدن آمده شواهد آن از قرآن بسيار است. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
بَصُرَ از باب كرم يكرم و از باب علم يعلم بمعنى علم آمده كه يكى از معانى بصر است و از باب افعال بمعنى ديدن بكار رفته است. در اقرب الموارد گويد، «بَصُرَ بِهِ (از دو باب فوق): علم به» جوهرى گويد: بَصُرْتُ بِالشَّيْءِ: علمته. راغب گويد: در بصر بمعنى بصيرت و علم گفته ميشود أَبْصَرْتُ و بَصُرْتُ و در معنى ديدن بصرت كم گفته ميشود بلكه ابصرت گويند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ص196) 