الاَحْرَازُ «احراز»(به فتح اول)جمع«حرز*»و«احراز»(به كسر اول)مصدر باب افعال،به معناى به دست آوردن و در حرز قرار دادن است(لسان العرب 333/5).اين واژه،معناى اصطلاحى خاصى ندارد،ولى از آن‌جا كه يكى از شرايط سرقت حدّى(-السرقة)ربودن مال از حرز* است،صاحب مال هنگامى مى‌تواند درخواست حدّ سرقت كند كه مالش را از حرز ربوده باشند.بنابراين يكى از وظايف صاحب مال،قرار دادن مال در حرز است،چه خودش مال را در حرز قرار دهد يا ديگرى(مبانى تكملة المنهاج 285/1). ر.ك: ح.ج:بند 7،م 198 ق.م.ا. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
واژه‌نامه تفصیلی فقه جزاواژهنامه تفصیلی فقه جزا
, ص43) 
