ف ظ ظ

الفاء و الظاء كلمةٌ‌ تدلُّ‌ على كراهةٍ‌ و تكرُّه.(معجم مقاییس اللغة , ج4 , ص441)

مداخل اصلی هم ریشه

اسماء

الفَظَّةصفت مشبهه ثلاثی مجرد باب فعِل یفعَل الفِظَاظمصدر ثلاثی مجرد باب فعِل یفعَل الفَظِيظمشتق ثلاثی مجرد باب فعِل یفعَل الفَظّمشتق ثلاثی مجرد باب فعِل یفعَل الفُظَيْظجامد غیر مصدری ثلاثی مجرد باب فعِل یفعَل الافتظاظمصدر ثلاثی مزید باب افتعال الفُظَاظَةجامد غیر مصدری ثلاثی مجرد باب فعِل یفعَل الأَفَظّمشتق ثلاثی مجرد باب فعِل یفعَل الفَظَاظَةمصدر ثلاثی مجرد باب فعِل یفعَل الفَظَظمصدر ثلاثی مجرد باب فعِل یفعَل

افعال

فَظَّ یفَظّفعل ماضی ثلاثی مجرد باب فعِل یفعَل اِفْتَظَّفعل ماضی ثلاثی مزید باب افتعال أَفَظَّفعل ماضی ثلاثی مزید باب إفعال

typography

درباره ما حریم خصوصی ارتباط با ما پایگاه های ما درباره پایگاه کتابنامه قوانین و مقررات

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.