الفواحش

اسم فاعل ثلاثی مجرد باب فعَل یفعُل
bookmark

الفواحش در قرآن

اَلَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبٰائِرَ اَلْإِثْمِ وَ اَلْفَوٰاحِشَ إِلاَّ اَللَّمَمَ (آیه 32/سوره النجم) sourceLink

أراد بها الزنا و السرقة. ¦¦
اَلْفَوَاحِشُ‌: المعاصي و القبائح ما ظهر منها و ما بطن.
(
مجمع البحرين
, ج4 , ص147)
sourceLink

قُلْ إِنَّمٰا حَرَّمَ رَبِّيَ اَلْفَوٰاحِشَ مٰا ظَهَرَ مِنْهٰا وَ مٰا بَطَنَ (آیه 33/سوره الأعراف) sourceLink

اَلْفُحْشُ‌ و اَلْفَحْشَاءُ و اَلْفَاحِشَةُ‌: ما عظم قبحه من الأفعال و الأقوال.
(
مفردات ألفاظ القرآن
, ص626)
sourceLink

فواحش جمع فاحشه است. فحش: كار بسيار زشت. دقّت در گفتار بزرگان نشان ميدهد كه فحش و فاحشه و فحشاء بمعنى بسيار زشت است گرچه بعضى قبح مطلق گفته‌اند. در قاموس گويد: فاحشه هر گناهى است كه قبح آن زياد باشد. همچنين است قول ابن اثير در نهايه. در مفردات گفته: فُحْش، فَاحِشَة و فَحْشَاء هر قول و فعلى است كه قبح آن بزرگ باشد در مجمع ذيل آيۀ 169 بقره فرموده: فحشاء، فاحشه، قبيحه و سيئه نظير هم‌اند و فحشاء مصدر است مثل سرّاء و ضرّاء و در ذيل آيۀ 135 آل عمران فرموده: فحش اقدام بقبح بزرگ است. زمخشرى ذيل آيۀ 169 بقره، فحشاء را قبيح خارج از حدّ گفته است.
(
قاموس قرآن
, ج5 , ص153)
sourceLink

اَلْفَوَاحِشُ‌: المعاصي و القبائح ما ظهر منها و ما بطن.
(
مجمع البحرين
, ج4 , ص147)
sourceLink

وَ لاٰ تَقْرَبُوا اَلْفَوٰاحِشَ مٰا ظَهَرَ مِنْهٰا وَ مٰا بَطَنَ (آیه 151/سوره الأنعام) sourceLink

ظهورش در عموم است.
(
قاموس قرآن
, ج5 , ص154)
sourceLink

فواحش جمع فاحشه است. فحش: كار بسيار زشت. دقّت در گفتار بزرگان نشان ميدهد كه فحش و فاحشه و فحشاء بمعنى بسيار زشت است گرچه بعضى قبح مطلق گفته‌اند. در قاموس گويد: فاحشه هر گناهى است كه قبح آن زياد باشد. همچنين است قول ابن اثير در نهايه. در مفردات گفته: فُحْش، فَاحِشَة و فَحْشَاء هر قول و فعلى است كه قبح آن بزرگ باشد در مجمع ذيل آيۀ 169 بقره فرموده: فحشاء، فاحشه، قبيحه و سيئه نظير هم‌اند و فحشاء مصدر است مثل سرّاء و ضرّاء و در ذيل آيۀ 135 آل عمران فرموده: فحش اقدام بقبح بزرگ است. زمخشرى ذيل آيۀ 169 بقره، فحشاء را قبيح خارج از حدّ گفته است.
(
قاموس قرآن
, ج5 , ص153)
sourceLink

الفاحشة: كل فعلة قبيحة من زِنَى و غيره.
(
شمس العلوم
, ج8 , ص5112)
sourceLink

إِنَّمٰا حَرَّمَ رَبِّيَ اَلْفَوٰاحِشَ (آیه 33/سوره الأعراف) sourceLink

فُحْش، فَحْشَاء و فَاحِشَة: افعال يا گفتارى است كه قباحت و زشتى آنها بسى بزرگ و آشكار است.
(
ترجمه مفردات راغب
, ج3 , ص19)
sourceLink

شاهد معنایی الفواحش

مَا ظَهَرَ هُوَ اَلزِّنَا وَ مَا بَطَنَ هُوَ اَلْمُخَالَّةُ

قوله: إِنَّمٰا حَرَّمَ‌ رَبِّيَ‌ اَلْفَوٰاحِشَ‌ مٰا ظَهَرَ مِنْهٰا وَ مٰا بَطَنَ‌ [ 31/7] اَلْفَوَاحِشُ‌ : المعاصي و القبائح ما ظهر منها و ما بطن، مثل قوله وَ ذَرُوا ظٰاهِرَ اَلْإِثْمِ‌ وَ بٰاطِنَهُ‌ . وَ عَنِ‌ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ‌ السَّلاَمُ‌: " مَا ظَهَرَ هُوَ اَلزِّنَا وَ مَا بَطَنَ‌ هُوَ اَلْمُخَالَّةُ‌" . وَ عَنِ‌ اَلْعَبْدِ اَلصَّالِحِ‌: وَ قَدْ سُئِلَ‌ عَنْ‌ ذَلِكَ‌ فَقَالَ‌ "إِنَّ‌ اَلْقُرْآنَ‌ لَهُ‌ ظَهْرٌ وَ بَطْنٌ‌، فَجَمِيعُ‌ مَا حُرِّمَ‌ فِي اَلْكِتَابِ‌ هُوَ اَلظَّاهِرُ، وَ اَلْبَاطِنُ‌ مِنْ‌ ذَلِكَ‌ أَئِمَّةُ‌ اَلْجَوْرِ، وَ جَمِيعُ‌ مَا أُحِلَّ‌ فِي اَلْكِتَابِ‌ هُوَ اَلظَّاهِرُ وَ اَلْبَاطِنُ‌ مِنْ‌ ذَلِكَ‌ أَئِمَّةُ‌ اَلْحَقِّ‌"
(
مجمع البحرين
, ج4 , ص147)
sourceLink

مداخل هم ریشه الفواحش

الفاء و الحاء و الشين كلمةٌ‌ تدلُّ‌ على قُبحٍ‌ فى شىء و شَناعة.(معجم مقاییس اللغة , ج4 , ص478)sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.