المَدْهَشَة

مصدر ثلاثی مزید باب إفعال
bookmark

معنای المَدْهَشَة

مُدْهَشَةً

دَهِشَ‌: دَهْشاً و دُهِشَ بالبناء للمفعول تحير و قيل ذهب عقله من ذهول اوولّهٍ (اقرب): حيوان ماند. عقلش از غفلت از سرش رفت. (اَدْهَشَهُ‌): جعله مَدْهُوشاً (اقرب) او را دهشت زده قرار داد. (مُدْهَشَةً‌) مصدر دهش
(
قاموس نهج البلاغه
, ج2 , ص51)
sourceLink

شاهد معنایی المَدْهَشَة

وَ قَالَ عليه‌السلام لاِبْنِهِ مُحَمَّدِ اِبْنِ اَلْحَنَفِيَّةِ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكَ اَلْفَقْرَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنْهُ فَإِنَّ اَلْفَقْرَ مَنْقَصَةٌ لِلدِّينِ مَدْهَشَةٌ لِلْعَقْلِ دَاعِيَةٌ لِلْمَقْتِ

مدهشة: مصدر دهش و معنى آن گذشت
(
قاموس نهج البلاغه
)
sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.