قَنْسَرَ

فعل ماضی رباعی
bookmark

معنای قَنْسَرَ

قَنْسَرَتْهُ السِّنُّ و كذا الشَّدَائد

شَيَّبَتْهُ‌ و يُقَال للشيخِ‌ إِذا وَلَّى وعَسَا: قد قَنْسَرَه الدَّهْرُ. و أَنشد ابنُ دُرَيْد: و قَنْسَرَتْهُ‌ أُمورٌ فاقْسَأَنَّ لَهَا و قد حَنَى ظَهْرَهُ دَهْرٌ و قد كَبِرَا
(
تاج العروس
, ج7 , ص420)
sourceLink

قَنْسَرَتْهُ السنُّ و الشدائِدُ

شيَّبتهُ و جعلتهُ مُتقنسراً و يقال «للشيخ اذا ولَّى و عسا قَنْسَرَهُ الدهر».
(
أقرب الموارد
, ج4 , ص424)
sourceLink

شَيَّبَتْهُ .
theDescriptionIsMachineCreated
(
القاموس المحیط
, ج2 , ص208)
sourceLink

قَنسَرَتهُ الشدائدُ او السِنُّ

شَيَّبَتهُ
(
المنجد فی اللغة
, ص657)
sourceLink

قَنْسَرَتْهُ السن أَو الشدائد

شيبته.
(
المعجم الوسيط
, ج2 , ص762)
sourceLink

قد قَنْسَرَه الدَّهْرُ

يُقَال للشيخِ‌ إِذا وَلَّى وعَسَا: قد قَنْسَرَه الدَّهْرُ
(
تاج العروس
, ج7 , ص420)
sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.