تَحَظْرَبَ

فعل ماضی رباعی
bookmark

معنای تَحَظْرَبَ

تَحَظْرَبَ

امْتَلاَ
(
تاج العروس
, ص432)
sourceLink

امْتَلأَ عَداوَةً أو طَعاماً و غَيْرَهُ .
theDescriptionIsMachineCreated
(
القاموس المحیط
, ص75)
sourceLink

تَحَظْرَبَ الرَّجُلُ

امْتَلأَ عَدَاوَةً‌ أَو طَعَاماً و غَيْرَه
(
تاج العروس
, ص432)
sourceLink

امتلاَ عداوةً و قيل طعاماً و غيره قال التحظرب امتلاءُ البطن.
(
أقرب الموارد
, ص676)
sourceLink

و حَظْرَبْتُ السقاءَ فتَحَظْرَبَ : مَلَأتُهُ فامتلأَ، و منه: تَحَظْرَبَ الرجلُ عداوةً ، أو حسداً، أو نحوَ ذلكَ ، أي امتلأَ.
theDescriptionIsMachineCreated
(
الطراز الأول
, ص414)
sourceLink

تَحَظْرَبَ السقاءُ

امتلاَ
(
أقرب الموارد
, ص676)
sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.