دَرْحَبَ

فعل ماضی رباعی
bookmark

معنای دَرْحَبَ

دَرْحَبَت الناقةُ ولدَها

درحب - دَرْحَبَتِ الناقةُ وَلَدَها: رَئِمَتْه.
theDescriptionIsMachineCreated
(
القاموس المحیط
, ص87)
sourceLink

رئِمتْهُ بعد نفارٍ. كذا في نسخة (ق) التي بيدي [(ت) دَرْجَبَت بالجيم و هو مقلوب دَرْبَج، راجع الذيل].
(
أقرب الموارد
, ج2 , ص190)
sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.