معنای الهَبَایب

ثَوْبٌ هَبايِبُ و خَبايِبُ، بلا همز فيهما

ثَوْبٌ هَبايِبُ و خَبايِبُ، بلا همز فيهما، إِذا كان مُتَقَطِّعاً.
(
لسان العرب
, ص779)
sourceLink

مداخل هم ریشه الهَبَایب

الهاء و الباء مُعظَمُ‌ بابِه الانتباه و الاهتِزازُ و الحركة،و ربما دلَّ‌ على رِقَّةِ‌ شىء.(معجم مقاییس اللغة , ج6 , ص4)sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.