أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ اَلزّٰارِعُونَ (آیه 64/سوره الواقعة) 
نسب الحرث إليهم، و نفى عنهم اَلزَّرْعَ و نسبه إلى نفسه، و إذا نسب إلى العبد فلكونه فاعلا للأسباب التي هي سبب الزّرع. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
اَلزَّرْعُ: الإنبات، و حقيقة ذلك تكون بالأمور الإلهيّة دون البشريّة. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص379) 
الزَّرْع: روياندن، و حقيقت آن مربوط به امور الهى است نه بشرى. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در آيه: (أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ اَلزّٰارِعُونَ) كه شيار كردن، كشت كردن، آماده كردن زمين را و بذر افشاندن را به انسانها نسبت داده است(كشت، داشت، برداشت). و لذا - زَرْع - يعنى رويانيدن را از قدرت و توان آنها نفى نموده است و به خودش نسبت داده است. و هرگاه - زَرْع - به بنده نسبت داده شود براى اين است كه او فاعل اسبابى است كه سبب روئيدن مىشود، چنانكه مىگوئى - أَنْبَتُّ كذا - در وقتى كه تو سبب رشد گياه هستى(با آبيارى، كود دادن و سرپرستى. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج2 , ص140) 
الزَّرْعُ: الإنبات، يقال زَرَعَهُ أي أنبته. و الزَّرْعُ: واحد الزُّرُوعِ، و هو ما استنبت بالبذر تسميته بالمصدر، و منه يقال" حصدت الزَّرْعَ " أي النبات. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج4 , ص341) 