مَحَّنَ

فعل ماضی ثلاثی مزید باب تفعیل
bookmark

معنای مَحَّنَ

مَحَّنَهُ

مَحَنَه إذا قَشَرَهُ‌ ؛ نَقَلَهُ الأزْهرِيُّ عن الفَرَّاء؛ كمَحَّنَهُ‌ أَي بالتَّشديدِ، هكذا في النسخِ و الصَّوابُ‌: كمَخَنه بالخاءِ‌ كما هو نَصُّ الفَرَّاء في نوادِرِهِ‌
(
تاج العروس
, ج18 , ص527)
sourceLink

مَحَّنَ الأدِيمَ

پوست دباغى شده را نرم و پهن كرد.
(
فرهنگ ابجدی
, ص792)
sourceLink

ليَّنه و مدَّده
(
المنجد فی اللغة
, ص749)
sourceLink

بمعنى محنهُ.
(
أقرب الموارد
, ج5 , ص169)
sourceLink

مَحَنَه.
(
المعجم الوسيط
, ج2 , ص856)
sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.