ت ع ع
التاء و العين من الكلام الأصيل الصَّحيح،و قياسُه القَلَقُ‌و الإِكراه.يقال تَعْتَعَ الرَّجُلُ إذا تَبَلَّدَ فى كلامه.و كلُّ من أُكرِهَ فى شئٍ حتى يَقْلَقَ[فقد] تُعْتِع .(معجم مقاییس اللغة , ج1 , ص338)
مداخل اصلی هم ریشه
حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.