وَ اَللّٰهُ خَيْرُ اَلْمٰاكِرِينَ (آیه 54/سوره آل عمران) 
اَلْمَكْرُ : صرف الغير عمّا يقصده بحيلة، و ذلك ضربان: مكر محمود، و ذلك أن يتحرّى بذلك فعل جميل، و على ذلك قال: وَ اَللّٰهُ خَيْرُ اَلْمٰاكِرِينَ. و مذموم، و هو أن يتحرّى به فعل قبيح، قال تعالى: وَ لاٰ يَحِيقُ اَلْمَكْرُ اَلسَّيِّئُ إِلاّٰ بِأَهْلِهِ. و قال في الأمرين: وَ مَكَرُوا مَكْراً وَ مَكَرْنٰا مَكْراً و قال بعضهم: من مكر اللّه إمهال العبد و تمكينه من أعراض الدّنيا. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص772) 
مَكْر يعنى با حيله و نيرنگ كسى را از مقصدش دور كنند و برگردانند كه دو گونه است - مكر پسنديده كه به‌وسيله آن قصد كار خوبى بشود و مكر و حيله مذموم و ناپسند كه كسى كار زشتى را قصد كند. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص237)
مكر: تدبير. اعمّ از آنكه در كار بد باشد و يا در كار خوب. در مفردات و اقرب الموارد ميگويد: مكر آنست كه شخص را بحيله‌اى از مقصودش منصرف كنى و آن دو نوع است محمود و مذموم. محمود آنست كه از آن كار خوبى مراد باشد و مذموم بعكس است. در المنار گفته: مكر در اصل تدبير مخفى است كه مكر شده را بآنچه گمان نميكرد ميكشد و اغلب در تدبير بد كار ميرود. اينكه در قاموس گفته: «المكر: الخديعة و در صحاح آمده: «المكر: الاحتيال و الخديعة» هر دو معنى غالب را در نظر گرفته‌اند. بنا بر قول اقرب، مفردات، مجمع و المنار مكر اعمّ و شامل تدبير خوب و بد هر دو است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در بسيارى از آيات آنگاه كه نسبت مكر بخدا داده شده مكر در مرتبۀ ثانى است يعنى اوّل مكر بد كاران در مقابل دين حق و دستور خداوند است سپس مكر خدا و آن دو جور است مجازات و غير آن. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
