فَفَهَّمْنٰاهٰا سُلَيْمٰانَ وَ كُلاّ آتَيْنٰا حُكْما وَ عِلْما (آیه 79/سوره الأنبياء) 
اَلْفَهْمُ: هيئة للإنسان بها يتحقّق معاني ما يحسن، يقال: فَهِمْتُ كذا. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
ذلك إمّا بأن جعل اللّه له من فضل قوّة الفهم ما أدرك به ذلك، و إمّا بأن ألقى ذلك في روعه، أو بأن أوحى إليه و خصّه به. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص646) 
الفَهْمُ حالتى است براى انسان كه بهوسيله آن حالت، معانى نيكو را تحقيق مىكند. مىگويد: فَهِمْتُ كذا: آن را فهميدم. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص97) 
اين فهماندن از جانب خداى يا به اين است كه: 1 - خداوند براى او نيروى فهم زيادى قرار داد كه بهوسيله آن نيرو خوبى را ادراك كرد. 2 - و يا به اين است كه فهم مقصود را در خاطرش و قلبش القاء كرد. 3 - و يا به اين است كه به او وحى نمود و او را به آن وحى مخصوص گرداند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص98) 
فهم: علم و دانستن. «فَهِمَهُ فَهْماً عَلِمَهُ وَ عَرَفَهُ بِقَلْبِهِ» و آن متعلق بمعانى است نه ذوات گويند «فَهِمْتُ الكلام» ولى «فَهِمْتُ الرّجل» صحيح نيست بلكه «عرفت الرّجل» درست است (اقرب). تَفْهِيم: دانا كردن. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج5 , ص205) 
اَلْفَهْمُ: ضد الغباوة، يقال فَهِمْتُهُ فَهْماً و فَهَامَةً من باب تعب - و تسكين المصدر لغة - إذا علمته، و قيل الساكن اسم المصدر. و فلان فَهِمَ، و قد اِسْتَفْهَمَنِي الشيء، و أَفْهَمْتُهُ و فَهَّمْتُهُ تَفْهِيماً. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص133) 