وَ اَلشُّعَرٰاءُ يَتَّبِعُهُمُ اَلْغٰاوُونَ (آیه 224/سوره الشعراء) 
أي لا يتبعهم على كذبهم و باطلهم و فضول قولهم و ما هم عليه من الهجاء و تمزيق الأعراض و مدح من لا يستحق المدح إلا الغاوون من السفهاء، و قيل شُعَرَاءُ المشركين عبد الله بن الزبعري و أبو سفيان و أبو غرة و نحوهم حيث قالوا نقول مثل ما قال محمد صلّى اللّه عليه و آله، و كانوا يهجونه و يجتمع عليهم الأعراب من قومهم يسمعون أشعارهم و أهاجيهم. 
توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
الشِّعْرُ العربي بالكسر فالسكون: هو النظم الموزون، و حده أن يركب تركيبا متعاضدا و كان مقفى موزونا مقصدا به ذلك قال في المصباح: فما خلا من هذه القيود أو بعضها لا يسمى شِعْراً و لا صاحبه شَاعِراً، و لهذا ما ورد في الكتاب موزونا فليس بشعر لعدم القصد و التقفية، و لا كذلك ما يجري على بعض ألسنة الناس من غير قصد، لأنه مأخوذ من شَعَرْتُ إذا فطنت و علمت، فإذا لم يقصده فكأنه لم يشعر به، و هو مصدر في الأصل، يقال شَعَرْتُ أَشْعُرُ من باب قتل إذا قلته. و جمع الشَّاعِرِ شُعَرَاء كصالح و صلحاء. توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
الشاعر: واحد الشعراء. توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
شمس العلومشمس العلوم و دواء کلام العرب من الکلوم
, ج6 , ص3480)
شَعَرْتُ: به مويى رسيديم كه از اين معنى - شعرت كذا - استعاره شده است يعنى آن‌طور علم و دانش فراگرفتم كه در دقّت مثل به موى رسيدن است. شاعر - هم به خاطر دقّت شناخت و تيزهوشى، آن‌چنان ناميده شده. پس - شِعْر - در اصل اسمى است براى علم و دانش دقيق، چنانكه در سخنان مى‌گويند: ليت شعرى: اى‌كاش دقيقا مى‌دانستم. و در تعارفات معمولى واژه شِعْر نامى است براى هر سخن موزون و با قافيه‌اى، و نيز - شاعر - كسى است كه به آن صنعت اختصاص يافته باشد. توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج2 , ص328)
بعضى از پژوهشگران گفته اند شعر هم به دروغ تعبير شده است و شاعر به دروغگويى، تا جايى كه قرآن در وصف عموم شعراء مى‌گويد: (وَ اَلشُّعَرٰاءُ يَتَّبِعُهُمُ اَلْغٰاوُونَ - 24 /شعراء) توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج2 , ص330)
شِعر: (بكسر - ش) دانستن. زيركى «شَعَرَ شَعْراً: عَلِمَ بِهِ - شَعَرَ لِكَذَا: فَطَنَ لَهُ» و در نزد اهل عربيّت كلامى است كه وزن و قافيه داشته باشد (اقرب الموارد). طبرسى ذيل آيۀ 154 بقره فرموده: شعور اول علم است از راه مشاعر و حواس. . . و بقولى شعور ادراك دقيق است مأخوذ از شعر بمعنى موى كه دقيق و نازك است و از آن است شاعر كه باقامۀ وزن و نظم متفطن است طوريكه ديگران نيستند. راغب گويد: شاعر بعلت فطنت و دقّت معرفت شاعر ناميده شده. شعر در اصل علم دقيق است. . . و در تعارف نام كلام موزون و قافيه‌دار شده، شاعر آنست كه صنعت شعر داند. خلاصه آنكه: شعر در اصل بمعنى دانستن و توجّه خاصّ است و در اصطلاح بكلام موزون و قافيه‌دار اطلاق ميشود كه در آن دقت و ذوق مخصوص بكار رفته است. شاعر گويندۀ چنين كلامى است. توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
شَعَرْتُ: أصبت اَلشَّعْرَ، و منه استعير: شَعَرْتُ كذا، أي علمت علما في الدّقّة كإصابة الشَّعر، و سمّي اَلشَّاعِرُ شاعرا لفطنته و دقّة معرفته، فَالشِّعْرُ في الأصل اسم للعلم الدّقيق في قولهم: ليت شِعْرِي، و صار في التّعارف اسما للموزون المقفّى من الكلام، و اَلشَّاعِرُ للمختصّ بصناعته. ¦¦ توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص456)
