وَ يَسْتَنْبِئُونَكَ أَ حَقٌّ هُوَ قُلْ إِي وَ رَبِّي إِنَّهُ لَحَقٌّ (آیه 53/سوره يونس) 
نبأ: (بر وزن فرس) خبريكه داراى فائدۀ بزرگ و مفيد علم يا ظنّ است و بخبر نباء نگويند مگر آنكه اين سه امر را داشته باشد و خبريكه آنرا نباء گويند حقّش آنست كه از كذب عارى باشد مثل خبر متواتر و خبر خدا و رسول (راغب). در اقرب الموارد آنرا مطلق خبر گفته و از كليّات ابو البقاء نقل ميكند كه: نباء و انباء در قرآن بكار نرفته مگر در چيزهائيكه داراى اهميّت و شأن عظيماند. در صحاح و قاموس و مصباح مثل اقرب الموارد مطلق خبر گفتهاند. در مجمع فرموده: إنباء و إعلام و إخبار بيك معنىاند و نباء بمعنى خبر است. بنظر نگارنده: در همه و يا اكثر آيات قرآن قول راغب و ابو البقاء جارى است گر چه «خبر» نيز گاهى حائز همان اهميّت است مثل يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبٰارَهٰا زلزله: 4. فعل نبأ در قرآن كريم از باب افعال و تفعيل و استفعال آمده است. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج7 , ص6) 
أي يستخبرونك. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ص405) 
استنبأه، مهموز: أي استخبره. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( شمس العلومشمس العلوم و دواء کلام العرب من الکلوم
, ج10 , ص6475) 