إِنَّ اَلَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ اِزْدٰادُوا كُفْرا لَمْ يَكُنِ اَللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ (آیه 137/سوره النساء) 
قيل: عني بقوله إنهم آمَنُوا بموسى، ثُمَّ كَفَرُوا بمن بعده. و النصارى آمَنُوا بعيسى، ثُمَّ كَفَرُوا بمن بعده. و قيل: آمَنُوا بموسى ثُمَّ كَفَرُوا بموسى إذ لم يؤمنوا بغيره، و قيل: هو ما قال: وَ قٰالَتْ طٰائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ اَلْكِتٰابِ آمِنُوا بِالَّذِي إلى قوله: وَ اُكْفُرُوا آخِرَهُ [آل عمران/ 72] و لم يرد أنّهم آمنوا مرّتين و كفروا مرّتين، بل ذلك إشارة إلى أحوال كثيرة. و قيل: كما يصعد الإنسان في الفضائل في ثلاث درجات ينعكس في الرّذائل في ثلاث درجات. و الآية إشارة إلى ذلك. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
اَلْكَافِرُ على الإطلاق متعارف فيمن يجحد الوحدانيّة، أو النّبوّة، أو الشريعة، أو ثلاثتها، و قد يقال: كَفَرَ لمن أخلّ بالشّريعة، و ترك ما لزمه من شكر اللّه عليه. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص716) 
كُفْر در لغت پوشيده شدن چيزى است. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
گفته شده مقصود اينست كه به موسى عليه السّلام ايمان آوردند سپس به كسى كه بعد از موسى آمد كافر شدند و نصارى هم به حضرت عيسى عليه السّلام مؤمن شدند سپس به پيامبر عليه السّلام بعد از او كفر ورزيدند و نيز گفته شده معنى آيه اينست كه نخست به موسى ايمان آوردند سپس به خود حضرت موسى كافر شدند زيرا به غير از او به كسى ايمان نياوردهاند. و هم چنين گفتهاند معنى آن اين نيست كه در آيه زير: وَ قٰالَتْ طٰائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ اَلْكِتٰابِ آمِنُوا بِالَّذِي. . . وَ اُكْفُرُوا آخِرَهُ - 72 /آل عمران) وارد شده است كه آنها دو بار ايمان آورده و دو بار كفر ورزيدهاند بلكه اشارهاى است به حالات زياد و فراوان كفر و ايمان در انسانها. گفته شده همان گونه كه انسان در مورد فضائل سه درجه سه درجه ارتقاء مىيابد و بالا مىرود در رذيلتها هم سه درجه معكوسا طى مىكند و آيه فوق اشاره به آن دارد. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
واژه كافر بطور عموم در مورد كسى كه وحدانيّت و يگانگى خداوند يا نبوت و دين و يا هر سه را انكار مىكند متعارف و معمول است و بيشتر به كسى كافر مىگويند كه در شريعت و دين اخلال كند و آنچه را كه لازمه شكر بر خداوند است ترك نمايد. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص47) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود و كفور (بضمّ كاف) در هر دو. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در مجمع فرموده: كفر در شريعت عبارت است از انكار آنچه خدا معرفت آنرا واجب كرده از قبيل وحدانيّت و عدل خدا و معرفت پيغمبرش و آنچه پيغمبر آورده از اركان دين هر كه يكى از اينها را انكار كند كافر است. راغب گويد: كافر در عرف دين بكسى گفته ميشود كه وحدانيّت يا نبوت يا شريعت يا هر سه را انكار كند. بهر حال كافر كسى است كه اصول يا ضرورى دين را انكار كند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
کفر بعد از ایمان چیست؟ بنظر نگارنده مراد از ايمان در اينگونه آيات اعتقاد نيست و گرنه چطور ممكن است كه چند دفعه عوض شود بلكه مراد از ايمان تسليم بعلم است در اينصورت خيلى عادى است كه انسان بعقيده و علم خود تسليم شود سپس طغيان كند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص127) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
قال أبو إسحاق الزَّجَّاج: قيل فيه غيرُ قَوْلٍ، قال بعضهم: يعني به اليهودَ لأنهم آمَنُوا بموسى عليه السلام ثُمَّ كَفَرُوا بعيسى عليه السلام ثُمَّ اِزْدٰادُوا كُفْراً بِكفرِهم بمحمدٍ صلى اللّه عليه و سلم. قال أبو إسحاق: و جائزٌ أن يَكونَ مُحاربٌ آمن ثمّ كَفَرَ ثمّ آمنَ ثمّ كَفَرَ . و قيل جائزٌ أنْ يَكون منافقٌ أَظْهَر الإيمانَ و أَبطَنَ الكفرَ ثمّ آمن بَعْدُ ثمّ كفر و ازداد كفراً بإقامتِه عَلَى الكُفْرِ . قال فإن قال قائلٌ: إن اللّٰه جلّ و عزّ: لا يَغْفِرُ كفرَ مرّةٍ واحدةٍ، فلِمَ قيل هاهنا فيمن آمنَ ثم كفر ثمّ آمن ثم كفر: لَمْ يَكُنِ اَللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ و ما الفائدةُ في هذا؟ فالجواب في هذا - و اللّٰه أعلم - أن اللَّهَ يغفر للكافر إذا آمَنَ بَعْدَ كفرِه، فإِن كَفَرَ بعد إيمانه لمْ يَغفر اللّٰه له الكفر الأوَّل، لأنّ اللَّه جلّ و عزّ يَقبل التَّوبة، فإذا كفر بَعْد إيمانٍ قبلَه كفر فهو مُطالَبٌ بجميع كفرِه، و لا يجوزُ أنْ يكونَ إذا آمنَ بعد ذلك لا يُغفَر له، لأنّ اللّٰه يَغفرُ لكلِّ مؤمن بعد كفره . و الدليل على ذلك قولُه تعالى: وَ هُوَ اَلَّذِي يَقْبَلُ اَلتَّوْبَةَ عَنْ عِبٰادِهِ و هذا سيئةٌ بالإجماع. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
قال شمر: قال بعضُ أهلِ العلم: الكفر على أربعة أنحاء: كفر إنكارٍ، و كفرُ جُحودٍ، و كفر مُعاندةٍ. و كفر نفاقٍ. و من لَقِيَ رَبَّهُ بشيء من ذلك لم يغفر له وَ يَغْفِرُ مٰا دُونَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَشٰاءُ، فأَما كُفرُ الإنكارِ فهو أن يَكفُرَ بقلْبه و لسانِه و لا يَعْرفُ ما يُذكَر له من التوحيد. و كذلك رُوي في تفسير قوله جل و عز: إِنَّ اَلَّذِينَ كَفَرُوا سَوٰاءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لاٰ يُؤْمِنُونَ و أما كُفرُ الجُحُودِ فأَنْ يعرِفَ بقلبه و لا يُقِرَّ بلسانه، فهذا كافرٌ جاحِدٌ ككُفر إبلیس. و منه فَلَمّٰا جٰاءَهُمْ مٰا عَرَفُوا كَفَرُوا بِه. و أما كُفْرُ المعاندة فهو أَنْ يَعرف بقلبه و يَقِرَّ بلسانه، و يأْبَى أَنْ يَقبَل ككفْر أَبي طالب حيثُ يقول: و لقد عَلِمْتُ بأَنَّ دِينَ محمدٍ مِن خيرِ أَدْيان البَرِيَّة دينَا لوْ لا المَلامةُ أو حِذارُ مَسَبَّةٍ لوَجَدْتَنِي سمْحاً بذاكَ مُبينَا. و أما كُفر النِّفاق فأَن يَكفر بقلبه و يقِرَّ بلسانه. و قال شمر: و يكون الكفر أيضاً بمعنى البراءَة كقول اللّٰه جلّ و عزّ حكايةً عن الشيطان في خَطيئته إذا دخل النار إِنِّي كَفَرْتُ بِمٰا أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ. رُوي عن عبد الملك أنَّهُ كَتب إلى سعيد بن جُبَيْرٍ يسأَلُه عن الكُفْرِ، فقال: الكفر عَلَى وُجوه، فكفْرٌ هو شِرْكٌ يَتَّخِذُ مَعَ اَللّٰهِ إِلٰهاً آخَرَ، و كفرٌ بكتاب اللّٰه و رسوله، و كفر بادِّعاء وَلَدٍ للّٰه، و كفرُ مُدَّعِي الإسلام، و هو أَنْ يعملَ أعمالاً بغير ما أنزل الله: يَسْعَى فِي اَلْأَرْضِ فَسٰاداً و يقتُل نفساً محرَّمةً بغير حق، ثم نحو ذلك من الأعمال. و كفران أحدهما يَكفر بنعمةِ اللّٰه، و الآخر التكذيب باللّٰه. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
قال الليث: يقال: إنّه سُمِّيَ الكافرُ كافراً لأنَّ الكُفْر غطّى قَلْبَه كلَّه. (قلت): و معنى قول الليث يحتاج إلى بيانٍ يَدلُّ عليه، و إيضاحه أنّ الكفر في اللغة معناه التَّغْطيةُ، و الكفرُ ذو كفرٍ أي ذُو تغطيةٍ لقلبه بكفرِه كما يقال للابِس السِّلاح: كافرٌ و هو الذي غطّاه السلاحُ. و مثله: رجلٌ كاسٍ: ذُو كسوةٍ، و ماءٌ دافقٌ: ذو دَفْقٍ. و فيه قولٌ آخرُ: و هو أَحسنُ مما ذهب إليه الليث. و ذلك أَنّ الكافرَ لمّا دعاه اللّٰه جلّ و عزّ إلى توحيدِه فقد دعاه إلى نعمةٍ يُنعِم بها عليه إذا قَبِلها، فلمَّا رَدَّ ما دعاه إليه من توحيده كان كافراً نعمةَ اللّٰه أي مُغَطِّياً لها بِإبائِه حاجباً لها عنه. و أخبرني المنذريُّ عن الحرانيّ عن ابن السكيت أنه قال: إذا لبس الرجل فوق دِرْعِه ثوباً فهو كافرٌ، و قد كَفَرَ فوق دِرْعِه. قال: و كل ما غَطّى شيئاً فقد كَفَره . و منه قيل لليل: كافرٌ لأنه ستَر بظلمته كل شيء و غطَّاه. قال: و منه سُمِّي الكافرُ كافراً لأنه ستَر نعمَ اللّٰه. (قلت): و نعمُ اللَّهِ جل و عز: آياتُهُ الدَّالةُ على تَوْحيده. (قلت): و مَا قاله ابن السكيت، فهو بَيِّنٌ صحيح، و النِّعَمُ التي سترها الكافرُ هي الآياتُ التي أبانت لذوي التمييز أنَّ خالقها وَاحد لا شريكَ له، و كذلك إرسالُه الرسلَ بالآيات المعجزة، و الكتب المنزلة، و البَراهِينِ الواضحة: نِعَمٌ منه جلّ اسمُه بينةٌ، و من لم يصدِّقْ بها و ردّها فقد كَفَرَ نعمة اللّٰه أي سَتَرها و حَجَبَها عن نفسه. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج10 , ص111) 
لِيَبْلُوَنِي أَ أَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَ مَنْ شَكَرَ فَإِنَّمٰا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ (آیه 40/سوره النمل) 
اَلْكُفْرُ في اللّغة: ستر الشيء. كُفْرُ النّعمة و كُفْرَانُهَا: سترها بترك أداء شكرها. اَلْكُفْرَانُ في جحود النّعمة أكثر استعمالا، و اَلْكُفْرُ في الدّين أكثر، و اَلْكُفُورُ فيهما جميعا. و يقال منهما: كَفَرَ فهو كَافِرٌ . ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
هذا فی الکفران 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص714) 
كُفْر در لغت پوشيده شدن چيزى است. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
کفران: ناسپاسی. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص41) 
مراد از كفر ناسپاسى است. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
كَفَرْنٰا بِكُمْ وَ بَدٰا بَيْنَنٰا وَ بَيْنَكُمُ اَلْعَدٰاوَةُ وَ اَلْبَغْضٰاءُ أَبَدا حَتّٰى تُؤْمِنُوا بِاللّٰهِ وَحْدَهُ (آیه 4/سوره الممتحنة) 
از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر بمعنى برائت است. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص130) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود و كفور (بضمّ كاف) در هر دو. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
كُفْرُ اَلْبَرَاءَةِ وَ عَلَيْهِ قَوْلُهُ تَعَالَى فِي قَوْلِ إِبْرَاهِيمَ لِقَوْمِهِ كَفَرْنٰا بِكُمْ. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج3 , ص476) 
قد كَفَرَ بالله: جحد، فَالْكَافِرُ الجاحد للخالق. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج3 , ص474) 
كَيْفَ يَهْدِي اَللّٰهُ قَوْما كَفَرُوا بَعْدَ إِيمٰانِهِمْ وَ شَهِدُوا أَنَّ اَلرَّسُولَ حَقٌّ وَ جٰاءَهُمُ اَلْبَيِّنٰاتُ (آیه 86/سوره آل عمران) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود و كفور (بضمّ كاف) در هر دو. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در مجمع فرموده: كفر در شريعت عبارت است از انكار آنچه خدا معرفت آنرا واجب كرده از قبيل وحدانيّت و عدل خدا و معرفت پيغمبرش و آنچه پيغمبر آورده از اركان دين هر كه يكى از اينها را انكار كند كافر است. راغب گويد: كافر در عرف دين بكسى گفته ميشود كه وحدانيّت يا نبوت يا شريعت يا هر سه را انكار كند. بهر حال كافر كسى است كه اصول يا ضرورى دين را انكار كند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
کفر بعد از ایمان چیست؟ بنظر نگارنده مراد از ايمان در اينگونه آيات اعتقاد نيست و گرنه چطور ممكن است كه چند دفعه عوض شود بلكه مراد از ايمان تسليم بعلم است در اينصورت خيلى عادى است كه انسان بعقيده و علم خود تسليم شود سپس طغيان كند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص127) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
وَ أَمَّا اَلَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآيٰاتِنٰا وَ لِقٰاءِ اَلْآخِرَةِ فَأُولٰئِكَ فِي اَلْعَذٰابِ مُحْضَرُونَ (آیه 16/سوره الروم) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود و كفور (بضمّ كاف) در هر دو. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در مجمع فرموده: كفر در شريعت عبارت است از انكار آنچه خدا معرفت آنرا واجب كرده از قبيل وحدانيّت و عدل خدا و معرفت پيغمبرش و آنچه پيغمبر آورده از اركان دين هر كه يكى از اينها را انكار كند كافر است. راغب گويد: كافر در عرف دين بكسى گفته ميشود كه وحدانيّت يا نبوت يا شريعت يا هر سه را انكار كند. بهر حال كافر كسى است كه اصول يا ضرورى دين را انكار كند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
وَ كٰانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى اَلَّذِينَ كَفَرُوا فَلَمّٰا جٰاءَهُمْ مٰا عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ (آیه 89/سوره البقرة) 
هَؤُلاَءِ كَفَرُوا وَ جَحَدُوا بِعِلْمٍ. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج3 , ص475) 
قد كَفَرَ بالله: جحد، فَالْكَافِرُ الجاحد للخالق. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج3 , ص474) 
قال بعض أَهل العلم: الكُفْرُ على أَربعة أَنحاء: كفر إِنكار بأَن لا يعرف الله أَصلاً و لا يعترف به، و كفر جحود، و كفر معاندة، و كفر نفاق; من لقي ربه بشيء من ذلك لم يغفر له و يغفر ما دون ذلك لمن يشاء. فأَما كفر الإِِنكار فهو أَن يكفر بقلبه و لسانه و لا يعرف ما يذكر له من التوحيد، و أَما كفر الجحود فأَن يعترف بقلبه و لا يقرّ بلسانه فهو كافر جاحد ككفر إِبليس و كفر أُمَيَّةَ بن أَبي الصَّلْتِ، و منه قوله تعالى: فَلَمّٰا جٰاءَهُمْ مٰا عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ ; يعني كُفْرَ الجحود، و أَما كفر المعاندة فهو أَن يعرف الله بقلبه و يقرّ بلسانه و لا يَدِينَ به حسداً و بغياً ككفر أَبي جهل و أَضرابه، و في التهذيب: يعترف بقلبه و يقرّ بلسانه و يأْبى أَن يقبل، و أَما كفر النفاق فأَن يقرّ بلسانه و يكفر بقلبه و لا يعتقد بقلبه. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
الكُفْرُ: نقيض الإِِيمان; آمنَّا بالله و كَفَرْنا بالطاغوت; كَفَرَ باللّٰه يَكْفُر كُفْراً و كُفُوراً و كُفْراناً . و يقال لأَهل دار الحرب: قد كَفَرُوا أَي عَصَوْا و امتنعوا. و الكُفْرُ: كُفْرُ النعمة، و هو نقيض الشكر. و الكُفْرُ: جُحود النعمة، و هو ضِدُّ الشكر. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج5 , ص144) 
يعني كُفر الجُحود. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
قال شمر: قال بعضُ أهلِ العلم: الكفر على أربعة أنحاء: كفر إنكارٍ، و كفرُ جُحودٍ، و كفر مُعاندةٍ. و كفر نفاقٍ. و من لَقِيَ رَبَّهُ بشيء من ذلك لم يغفر له وَ يَغْفِرُ مٰا دُونَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَشٰاءُ، فأَما كُفرُ الإنكارِ فهو أن يَكفُرَ بقلْبه و لسانِه و لا يَعْرفُ ما يُذكَر له من التوحيد. و كذلك رُوي في تفسير قوله جل و عز: إِنَّ اَلَّذِينَ كَفَرُوا سَوٰاءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لاٰ يُؤْمِنُونَ و أما كُفرُ الجُحُودِ فأَنْ يعرِفَ بقلبه و لا يُقِرَّ بلسانه، فهذا كافرٌ جاحِدٌ ككُفر إبلیس. و منه فَلَمّٰا جٰاءَهُمْ مٰا عَرَفُوا كَفَرُوا بِه. و أما كُفْرُ المعاندة فهو أَنْ يَعرف بقلبه و يَقِرَّ بلسانه، و يأْبَى أَنْ يَقبَل ككفْر أَبي طالب حيثُ يقول: و لقد عَلِمْتُ بأَنَّ دِينَ محمدٍ مِن خيرِ أَدْيان البَرِيَّة دينَا لوْ لا المَلامةُ أو حِذارُ مَسَبَّةٍ لوَجَدْتَنِي سمْحاً بذاكَ مُبينَا. و أما كُفر النِّفاق فأَن يَكفر بقلبه و يقِرَّ بلسانه. و قال شمر: و يكون الكفر أيضاً بمعنى البراءَة كقول اللّٰه جلّ و عزّ حكايةً عن الشيطان في خَطيئته إذا دخل النار إِنِّي كَفَرْتُ بِمٰا أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ. رُوي عن عبد الملك أنَّهُ كَتب إلى سعيد بن جُبَيْرٍ يسأَلُه عن الكُفْرِ، فقال: الكفر عَلَى وُجوه، فكفْرٌ هو شِرْكٌ يَتَّخِذُ مَعَ اَللّٰهِ إِلٰهاً آخَرَ، و كفرٌ بكتاب اللّٰه و رسوله، و كفر بادِّعاء وَلَدٍ للّٰه، و كفرُ مُدَّعِي الإسلام، و هو أَنْ يعملَ أعمالاً بغير ما أنزل الله: يَسْعَى فِي اَلْأَرْضِ فَسٰاداً و يقتُل نفساً محرَّمةً بغير حق، ثم نحو ذلك من الأعمال. و كفران أحدهما يَكفر بنعمةِ اللّٰه، و الآخر التكذيب باللّٰه. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
قال الليث: يقال: إنّه سُمِّيَ الكافرُ كافراً لأنَّ الكُفْر غطّى قَلْبَه كلَّه. (قلت): و معنى قول الليث يحتاج إلى بيانٍ يَدلُّ عليه، و إيضاحه أنّ الكفر في اللغة معناه التَّغْطيةُ، و الكفرُ ذو كفرٍ أي ذُو تغطيةٍ لقلبه بكفرِه كما يقال للابِس السِّلاح: كافرٌ و هو الذي غطّاه السلاحُ. و مثله: رجلٌ كاسٍ: ذُو كسوةٍ، و ماءٌ دافقٌ: ذو دَفْقٍ. و فيه قولٌ آخرُ: و هو أَحسنُ مما ذهب إليه الليث. و ذلك أَنّ الكافرَ لمّا دعاه اللّٰه جلّ و عزّ إلى توحيدِه فقد دعاه إلى نعمةٍ يُنعِم بها عليه إذا قَبِلها، فلمَّا رَدَّ ما دعاه إليه من توحيده كان كافراً نعمةَ اللّٰه أي مُغَطِّياً لها بِإبائِه حاجباً لها عنه. و أخبرني المنذريُّ عن الحرانيّ عن ابن السكيت أنه قال: إذا لبس الرجل فوق دِرْعِه ثوباً فهو كافرٌ، و قد كَفَرَ فوق دِرْعِه. قال: و كل ما غَطّى شيئاً فقد كَفَره . و منه قيل لليل: كافرٌ لأنه ستَر بظلمته كل شيء و غطَّاه. قال: و منه سُمِّي الكافرُ كافراً لأنه ستَر نعمَ اللّٰه. (قلت): و نعمُ اللَّهِ جل و عز: آياتُهُ الدَّالةُ على تَوْحيده. (قلت): و مَا قاله ابن السكيت، فهو بَيِّنٌ صحيح، و النِّعَمُ التي سترها الكافرُ هي الآياتُ التي أبانت لذوي التمييز أنَّ خالقها وَاحد لا شريكَ له، و كذلك إرسالُه الرسلَ بالآيات المعجزة، و الكتب المنزلة، و البَراهِينِ الواضحة: نِعَمٌ منه جلّ اسمُه بينةٌ، و من لم يصدِّقْ بها و ردّها فقد كَفَرَ نعمة اللّٰه أي سَتَرها و حَجَبَها عن نفسه. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج10 , ص110) 
مَنْ كَفَرَ بِاللّٰهِ مِنْ بَعْدِ إِيمٰانِهِ إِلاّٰ مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمٰانِ (آیه 106/سوره النحل) 
كُفْر در لغت پوشيده شدن چيزى است. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
واژه كافر بطور عموم در مورد كسى كه وحدانيّت و يگانگى خداوند يا نبوت و دين و يا هر سه را انكار مىكند متعارف و معمول است و بيشتر به كسى كافر مىگويند كه در شريعت و دين اخلال كند و آنچه را كه لازمه شكر بر خداوند است ترك نمايد. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص48) 
اَلْكَافِرُ على الإطلاق متعارف فيمن يجحد الوحدانيّة، أو النّبوّة، أو الشريعة، أو ثلاثتها، و قد يقال: كَفَرَ لمن أخلّ بالشّريعة، و ترك ما لزمه من شكر اللّه عليه. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
يقال: كَفَرَ فلانٌ: إذا اعتقد الكفر، و يقال ذلك إذا أظهر الكفر و إن لم يعتقد، 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص716) 
إِنَّ اَلَّذِينَ كَفَرُوا سَوٰاءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لاٰ يُؤْمِنُونَ (آیه 6/سوره البقرة) 
صريح این آیه در كفر از روى عناد و لجاجت است. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص125) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود و كفور (بضمّ كاف) در هر دو. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در مجمع فرموده: كفر در شريعت عبارت است از انكار آنچه خدا معرفت آنرا واجب كرده از قبيل وحدانيّت و عدل خدا و معرفت پيغمبرش و آنچه پيغمبر آورده از اركان دين هر كه يكى از اينها را انكار كند كافر است. راغب گويد: كافر در عرف دين بكسى گفته ميشود كه وحدانيّت يا نبوت يا شريعت يا هر سه را انكار كند. بهر حال كافر كسى است كه اصول يا ضرورى دين را انكار كند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
قد كَفَرْتُ الشيء أَكْفِرُهُ بالكسر كَفْراً: سترته. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج3 , ص475) 
قال بعض أَهل العلم: الكُفْرُ على أَربعة أَنحاء: كفر إِنكار بأَن لا يعرف الله أَصلاً و لا يعترف به، و كفر جحود، و كفر معاندة، و كفر نفاق; من لقي ربه بشيء من ذلك لم يغفر له و يغفر ما دون ذلك لمن يشاء. فأَما كفر الإِِنكار فهو أَن يكفر بقلبه و لسانه و لا يعرف ما يذكر له من التوحيد، و كذلك روي في قوله تعالى: إِنَّ اَلَّذِينَ كَفَرُوا سَوٰاءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لاٰ يُؤْمِنُونَ ; أَي الذين كفروا بتوحيد الله، و أَما كفر الجحود فأَن يعترف بقلبه و لا يقرّ بلسانه فهو كافر جاحد ككفر إِبليس و كفر أُمَيَّةَ بن أَبي الصَّلْتِ، و أَما كفر المعاندة فهو أَن يعرف الله بقلبه و يقرّ بلسانه و لا يَدِينَ به حسداً و بغياً ككفر أَبي جهل و أَضرابه، و في التهذيب: يعترف بقلبه و يقرّ بلسانه و يأْبى أَن يقبل، و أَما كفر النفاق فأَن يقرّ بلسانه و يكفر بقلبه و لا يعتقد بقلبه. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
الكُفْرُ: نقيض الإِِيمان; آمنَّا بالله و كَفَرْنا بالطاغوت; كَفَرَ باللّٰه يَكْفُر كُفْراً و كُفُوراً و كُفْراناً . و يقال لأَهل دار الحرب: قد كَفَرُوا أَي عَصَوْا و امتنعوا. و الكُفْرُ: كُفْرُ النعمة، و هو نقيض الشكر. و الكُفْرُ: جُحود النعمة، و هو ضِدُّ الشكر. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج5 , ص144) 
أي الذين كفروا بتوحيد اللّٰه. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
قال شمر: قال بعضُ أهلِ العلم: الكفر على أربعة أنحاء: كفر إنكارٍ، و كفرُ جُحودٍ، و كفر مُعاندةٍ. و كفر نفاقٍ. و من لَقِيَ رَبَّهُ بشيء من ذلك لم يغفر له وَ يَغْفِرُ مٰا دُونَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَشٰاءُ، فأَما كُفرُ الإنكارِ فهو أن يَكفُرَ بقلْبه و لسانِه و لا يَعْرفُ ما يُذكَر له من التوحيد. و كذلك رُوي في تفسير قوله جل و عز: إِنَّ اَلَّذِينَ كَفَرُوا سَوٰاءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لاٰ يُؤْمِنُونَ و أما كُفرُ الجُحُودِ فأَنْ يعرِفَ بقلبه و لا يُقِرَّ بلسانه، فهذا كافرٌ جاحِدٌ ككُفر إبلیس. و منه فَلَمّٰا جٰاءَهُمْ مٰا عَرَفُوا كَفَرُوا بِه. و أما كُفْرُ المعاندة فهو أَنْ يَعرف بقلبه و يَقِرَّ بلسانه، و يأْبَى أَنْ يَقبَل ككفْر أَبي طالب حيثُ يقول: و لقد عَلِمْتُ بأَنَّ دِينَ محمدٍ مِن خيرِ أَدْيان البَرِيَّة دينَا لوْ لا المَلامةُ أو حِذارُ مَسَبَّةٍ لوَجَدْتَنِي سمْحاً بذاكَ مُبينَا. و أما كُفر النِّفاق فأَن يَكفر بقلبه و يقِرَّ بلسانه. و قال شمر: و يكون الكفر أيضاً بمعنى البراءَة كقول اللّٰه جلّ و عزّ حكايةً عن الشيطان في خَطيئته إذا دخل النار إِنِّي كَفَرْتُ بِمٰا أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ. رُوي عن عبد الملك أنَّهُ كَتب إلى سعيد بن جُبَيْرٍ يسأَلُه عن الكُفْرِ، فقال: الكفر عَلَى وُجوه، فكفْرٌ هو شِرْكٌ يَتَّخِذُ مَعَ اَللّٰهِ إِلٰهاً آخَرَ، و كفرٌ بكتاب اللّٰه و رسوله، و كفر بادِّعاء وَلَدٍ للّٰه، و كفرُ مُدَّعِي الإسلام، و هو أَنْ يعملَ أعمالاً بغير ما أنزل الله: يَسْعَى فِي اَلْأَرْضِ فَسٰاداً و يقتُل نفساً محرَّمةً بغير حق، ثم نحو ذلك من الأعمال. و كفران أحدهما يَكفر بنعمةِ اللّٰه، و الآخر التكذيب باللّٰه. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج10 , ص110) 
قال الليث: يقال: إنّه سُمِّيَ الكافرُ كافراً لأنَّ الكُفْر غطّى قَلْبَه كلَّه. (قلت): و معنى قول الليث يحتاج إلى بيانٍ يَدلُّ عليه، و إيضاحه أنّ الكفر في اللغة معناه التَّغْطيةُ، و الكفرُ ذو كفرٍ أي ذُو تغطيةٍ لقلبه بكفرِه كما يقال للابِس السِّلاح: كافرٌ و هو الذي غطّاه السلاحُ. و مثله: رجلٌ كاسٍ: ذُو كسوةٍ، و ماءٌ دافقٌ: ذو دَفْقٍ. و فيه قولٌ آخرُ: و هو أَحسنُ مما ذهب إليه الليث. و ذلك أَنّ الكافرَ لمّا دعاه اللّٰه جلّ و عزّ إلى توحيدِه فقد دعاه إلى نعمةٍ يُنعِم بها عليه إذا قَبِلها، فلمَّا رَدَّ ما دعاه إليه من توحيده كان كافراً نعمةَ اللّٰه أي مُغَطِّياً لها بِإبائِه حاجباً لها عنه. و أخبرني المنذريُّ عن الحرانيّ عن ابن السكيت أنه قال: إذا لبس الرجل فوق دِرْعِه ثوباً فهو كافرٌ، و قد كَفَرَ فوق دِرْعِه. قال: و كل ما غَطّى شيئاً فقد كَفَره . و منه قيل لليل: كافرٌ لأنه ستَر بظلمته كل شيء و غطَّاه. قال: و منه سُمِّي الكافرُ كافراً لأنه ستَر نعمَ اللّٰه. (قلت): و نعمُ اللَّهِ جل و عز: آياتُهُ الدَّالةُ على تَوْحيده. (قلت): و مَا قاله ابن السكيت، فهو بَيِّنٌ صحيح، و النِّعَمُ التي سترها الكافرُ هي الآياتُ التي أبانت لذوي التمييز أنَّ خالقها وَاحد لا شريكَ له، و كذلك إرسالُه الرسلَ بالآيات المعجزة، و الكتب المنزلة، و البَراهِينِ الواضحة: نِعَمٌ منه جلّ اسمُه بينةٌ، و من لم يصدِّقْ بها و ردّها فقد كَفَرَ نعمة اللّٰه أي سَتَرها و حَجَبَها عن نفسه. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج10 , ص112) 
إِنَّ اَلَّذِينَ كَفَرُوا بَعْدَ إِيمٰانِهِمْ ثُمَّ اِزْدٰادُوا كُفْرا لَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ (آیه 90/سوره آل عمران) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود و كفور (بضمّ كاف) در هر دو. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در مجمع فرموده: كفر در شريعت عبارت است از انكار آنچه خدا معرفت آنرا واجب كرده از قبيل وحدانيّت و عدل خدا و معرفت پيغمبرش و آنچه پيغمبر آورده از اركان دين هر كه يكى از اينها را انكار كند كافر است. راغب گويد: كافر در عرف دين بكسى گفته ميشود كه وحدانيّت يا نبوت يا شريعت يا هر سه را انكار كند. بهر حال كافر كسى است كه اصول يا ضرورى دين را انكار كند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
کفر بعد از ایمان چیست؟ بنظر نگارنده مراد از ايمان در اينگونه آيات اعتقاد نيست و گرنه چطور ممكن است كه چند دفعه عوض شود بلكه مراد از ايمان تسليم بعلم است در اينصورت خيلى عادى است كه انسان بعقيده و علم خود تسليم شود سپس طغيان كند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص127) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
وَ مٰا كَفَرَ سُلَيْمٰانُ وَ لٰكِنَّ اَلشَّيٰاطِينَ كَفَرُوا يُعَلِّمُونَ اَلنّٰاسَ اَلسِّحْرَ (آیه 102/سوره البقرة) 
كُفْر در لغت پوشيده شدن چيزى است. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
واژه كافر بطور عموم در مورد كسى كه وحدانيّت و يگانگى خداوند يا نبوت و دين و يا هر سه را انكار مىكند متعارف و معمول است و بيشتر به كسى كافر مىگويند كه در شريعت و دين اخلال كند و آنچه را كه لازمه شكر بر خداوند است ترك نمايد. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص43) 
اَلْكَافِرُ على الإطلاق متعارف فيمن يجحد الوحدانيّة، أو النّبوّة، أو الشريعة، أو ثلاثتها، و قد يقال: كَفَرَ لمن أخلّ بالشّريعة، و ترك ما لزمه من شكر اللّه عليه. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
لمّا جعل كلّ فعل محمود من الإيمان جعل كلّ فعل مذموم من الكفر، کالسّحر 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص715) 
إِنَّ اَلَّذِينَ كَفَرُوا وَ مٰاتُوا وَ هُمْ كُفّٰارٌ أُولٰئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اَللّٰهِ (آیه 161/سوره البقرة) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود و كفور (بضمّ كاف) در هر دو. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در مجمع فرموده: كفر در شريعت عبارت است از انكار آنچه خدا معرفت آنرا واجب كرده از قبيل وحدانيّت و عدل خدا و معرفت پيغمبرش و آنچه پيغمبر آورده از اركان دين هر كه يكى از اينها را انكار كند كافر است. راغب گويد: كافر در عرف دين بكسى گفته ميشود كه وحدانيّت يا نبوت يا شريعت يا هر سه را انكار كند. بهر حال كافر كسى است كه اصول يا ضرورى دين را انكار كند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
وَ كَيْفَ تَكْفُرُونَ وَ أَنْتُمْ تُتْلىٰ عَلَيْكُمْ آيٰاتُ اَللّٰهِ وَ فِيكُمْ رَسُولُهُ (آیه 101/سوره آل عمران) 
قال بعض أَهل العلم: الكُفْرُ على أَربعة أَنحاء: كفر إِنكار بأَن لا يعرف الله أَصلاً و لا يعترف به، و كفر جحود، و كفر معاندة، و كفر نفاق; من لقي ربه بشيء من ذلك لم يغفر له و يغفر ما دون ذلك لمن يشاء. فأَما كفر الإِِنكار فهو أَن يكفر بقلبه و لسانه و لا يعرف ما يذكر له من التوحيد، و أَما كفر الجحود فأَن يعترف بقلبه و لا يقرّ بلسانه فهو كافر جاحد ككفر إِبليس و كفر أُمَيَّةَ بن أَبي الصَّلْتِ، و أَما كفر المعاندة فهو أَن يعرف الله بقلبه و يقرّ بلسانه و لا يَدِينَ به حسداً و بغياً ككفر أَبي جهل و أَضرابه، و في التهذيب: يعترف بقلبه و يقرّ بلسانه و يأْبى أَن يقبل، و أَما كفر النفاق فأَن يقرّ بلسانه و يكفر بقلبه و لا يعتقد بقلبه. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
الكُفْرُ: نقيض الإِِيمان; آمنَّا بالله و كَفَرْنا بالطاغوت; كَفَرَ باللّٰه يَكْفُر كُفْراً و كُفُوراً و كُفْراناً . و يقال لأَهل دار الحرب: قد كَفَرُوا أَي عَصَوْا و امتنعوا. و الكُفْرُ: كُفْرُ النعمة، و هو نقيض الشكر. و الكُفْرُ: جُحود النعمة، و هو ضِدُّ الشكر. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج5 , ص148) 
وَ قٰالَتْ طٰائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ اَلْكِتٰابِ آمِنُوا بِالَّذِي... وَ اُكْفُرُوا آخِرَهُ (آیه 72/سوره آل عمران) 
كُفْر در لغت پوشيده شدن چيزى است. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
آنها دو بار ايمان آورده و دو بار كفر ورزيدهاند. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
واژه كافر بطور عموم در مورد كسى كه وحدانيّت و يگانگى خداوند يا نبوت و دين و يا هر سه را انكار مىكند متعارف و معمول است و بيشتر به كسى كافر مىگويند كه در شريعت و دين اخلال كند و آنچه را كه لازمه شكر بر خداوند است ترك نمايد. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص47) 
إِنَّ اَلَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اَللّٰهِ قَدْ ضَلُّوا ضَلاٰلا بَعِيدا (آیه 167/سوره النساء) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود و كفور (بضمّ كاف) در هر دو. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در مجمع فرموده: كفر در شريعت عبارت است از انكار آنچه خدا معرفت آنرا واجب كرده از قبيل وحدانيّت و عدل خدا و معرفت پيغمبرش و آنچه پيغمبر آورده از اركان دين هر كه يكى از اينها را انكار كند كافر است. راغب گويد: كافر در عرف دين بكسى گفته ميشود كه وحدانيّت يا نبوت يا شريعت يا هر سه را انكار كند. بهر حال كافر كسى است كه اصول يا ضرورى دين را انكار كند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
ثُمَّ يَوْمَ اَلْقِيٰامَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَ يَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضا (آیه 25/سوره العنكبوت) 
كُفْر در لغت پوشيده شدن چيزى است. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
واژه كافر بطور عموم در مورد كسى كه وحدانيّت و يگانگى خداوند يا نبوت و دين و يا هر سه را انكار مىكند متعارف و معمول است و بيشتر به كسى كافر مىگويند كه در شريعت و دين اخلال كند و آنچه را كه لازمه شكر بر خداوند است ترك نمايد. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص49) 
اَلْكَافِرُ على الإطلاق متعارف فيمن يجحد الوحدانيّة، أو النّبوّة، أو الشريعة، أو ثلاثتها، و قد يقال: كَفَرَ لمن أخلّ بالشّريعة، و ترك ما لزمه من شكر اللّه عليه. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
قد يعبّر عن التّبرّي بالكفرکما فی الایة 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص716) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
طبرسى و راغب آنرا در آيه بمعنى برائت گفتهاند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص130) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
لَقَدْ كَفَرَ اَلَّذِينَ قٰالُوا إِنَّ اَللّٰهَ هُوَ اَلْمَسِيحُ اِبْنُ مَرْيَمَ (آیه 72/سوره المائدة) 
معلوم است كه عدّهاى از آنها مطلب را ميدانستند ولى براى حفظ مقام و يا عناد در برابر اسلام آنرا ميگفتند ولى عدّه زيادى از آنها يقينا بدون توجّه از بزرگان خود پيروى كرده و عن جهل آن عقيده را داشتند پس باطمينان ميشود گفت كه كفر از روى جهل و از روى عدم توجه نيز كفر است و گرنه در بارۀ عدّۀ بسيارى كه كفر را از پدران خود بارث بردهاند و بيسواد و بىتوجهاند بايد بگوئيم كافر نيستند و واسطه ميان كفر و ايماناند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص125) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود و كفور (بضمّ كاف) در هر دو. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در مجمع فرموده: كفر در شريعت عبارت است از انكار آنچه خدا معرفت آنرا واجب كرده از قبيل وحدانيّت و عدل خدا و معرفت پيغمبرش و آنچه پيغمبر آورده از اركان دين هر كه يكى از اينها را انكار كند كافر است. راغب گويد: كافر در عرف دين بكسى گفته ميشود كه وحدانيّت يا نبوت يا شريعت يا هر سه را انكار كند. بهر حال كافر كسى است كه اصول يا ضرورى دين را انكار كند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذٰابِي لَشَدِيدٌ (آیه 7/سوره إبراهيم) 
اَلْكُفْرُ في اللّغة: ستر الشيء. كُفْرُ النّعمة و كُفْرَانُهَا: سترها بترك أداء شكرها. اَلْكُفْرَانُ في جحود النّعمة أكثر استعمالا، و اَلْكُفْرُ في الدّين أكثر، و اَلْكُفُورُ فيهما جميعا. و يقال منهما: كَفَرَ فهو كَافِرٌ . ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
هذا فی الکفران 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص714) 
كُفْر در لغت پوشيده شدن چيزى است. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
کفران: ناسپاسی. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص42) 
قد كَفَرَ بالله: جحد، فَالْكَافِرُ الجاحد للخالق. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج3 , ص474) 
وَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآيٰاتِنٰا أُولٰئِكَ أَصْحٰابُ اَلْجَحِيمِ (آیه 10/سوره المائدة) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود و كفور (بضمّ كاف) در هر دو. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در مجمع فرموده: كفر در شريعت عبارت است از انكار آنچه خدا معرفت آنرا واجب كرده از قبيل وحدانيّت و عدل خدا و معرفت پيغمبرش و آنچه پيغمبر آورده از اركان دين هر كه يكى از اينها را انكار كند كافر است. راغب گويد: كافر در عرف دين بكسى گفته ميشود كه وحدانيّت يا نبوت يا شريعت يا هر سه را انكار كند. بهر حال كافر كسى است كه اصول يا ضرورى دين را انكار كند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
وَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآيٰاتِنٰا أُولٰئِكَ أَصْحٰابُ اَلنّٰارِ (آیه 39/سوره البقرة) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود و كفور (بضمّ كاف) در هر دو. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در مجمع فرموده: كفر در شريعت عبارت است از انكار آنچه خدا معرفت آنرا واجب كرده از قبيل وحدانيّت و عدل خدا و معرفت پيغمبرش و آنچه پيغمبر آورده از اركان دين هر كه يكى از اينها را انكار كند كافر است. راغب گويد: كافر در عرف دين بكسى گفته ميشود كه وحدانيّت يا نبوت يا شريعت يا هر سه را انكار كند. بهر حال كافر كسى است كه اصول يا ضرورى دين را انكار كند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
اَلَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اَللّٰهِ زِدْنٰاهُمْ عَذٰابا (آیه 88/سوره النحل) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود و كفور (بضمّ كاف) در هر دو. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در مجمع فرموده: كفر در شريعت عبارت است از انكار آنچه خدا معرفت آنرا واجب كرده از قبيل وحدانيّت و عدل خدا و معرفت پيغمبرش و آنچه پيغمبر آورده از اركان دين هر كه يكى از اينها را انكار كند كافر است. راغب گويد: كافر در عرف دين بكسى گفته ميشود كه وحدانيّت يا نبوت يا شريعت يا هر سه را انكار كند. بهر حال كافر كسى است كه اصول يا ضرورى دين را انكار كند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
ذٰلِكَ جَزَيْنٰاهُمْ بِمٰا كَفَرُوا وَ هَلْ نُجٰازِي إِلاَّ اَلْكَفُورَ (آیه 17/سوره سبإ) 
كُفْر در لغت پوشيده شدن چيزى است. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص44) 
إِنَّ اَلَّذِينَ كَفَرُوا بِآيٰاتِ اَللّٰهِ لَهُمْ عَذٰابٌ شَدِيدٌ (آیه 4/سوره آل عمران) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود و كفور (بضمّ كاف) در هر دو. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در مجمع فرموده: كفر در شريعت عبارت است از انكار آنچه خدا معرفت آنرا واجب كرده از قبيل وحدانيّت و عدل خدا و معرفت پيغمبرش و آنچه پيغمبر آورده از اركان دين هر كه يكى از اينها را انكار كند كافر است. راغب گويد: كافر در عرف دين بكسى گفته ميشود كه وحدانيّت يا نبوت يا شريعت يا هر سه را انكار كند. بهر حال كافر كسى است كه اصول يا ضرورى دين را انكار كند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
لَقَدْ كَفَرَ اَلَّذِينَ قٰالُوا إِنَّ اَللّٰهَ ثٰالِثُ ثَلاٰثَةٍ (آیه 73/سوره المائدة) 
معلوم است كه عدّهاى از آنها مطلب را ميدانستند ولى براى حفظ مقام و يا عناد در برابر اسلام آنرا ميگفتند ولى عدّه زيادى از آنها يقينا بدون توجّه از بزرگان خود پيروى كرده و عن جهل آن عقيده را داشتند پس باطمينان ميشود گفت كه كفر از روى جهل و از روى عدم توجه نيز كفر است و گرنه در بارۀ عدّۀ بسيارى كه كفر را از پدران خود بارث بردهاند و بيسواد و بىتوجهاند بايد بگوئيم كافر نيستند و واسطه ميان كفر و ايماناند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص125) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود و كفور (بضمّ كاف) در هر دو. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در مجمع فرموده: كفر در شريعت عبارت است از انكار آنچه خدا معرفت آنرا واجب كرده از قبيل وحدانيّت و عدل خدا و معرفت پيغمبرش و آنچه پيغمبر آورده از اركان دين هر كه يكى از اينها را انكار كند كافر است. راغب گويد: كافر در عرف دين بكسى گفته ميشود كه وحدانيّت يا نبوت يا شريعت يا هر سه را انكار كند. بهر حال كافر كسى است كه اصول يا ضرورى دين را انكار كند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ اَلْكِتٰابِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ (آیه 85/سوره البقرة) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود و كفور (بضمّ كاف) در هر دو. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در مجمع فرموده: كفر در شريعت عبارت است از انكار آنچه خدا معرفت آنرا واجب كرده از قبيل وحدانيّت و عدل خدا و معرفت پيغمبرش و آنچه پيغمبر آورده از اركان دين هر كه يكى از اينها را انكار كند كافر است. راغب گويد: كافر در عرف دين بكسى گفته ميشود كه وحدانيّت يا نبوت يا شريعت يا هر سه را انكار كند. بهر حال كافر كسى است كه اصول يا ضرورى دين را انكار كند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
تَرْكُ مَا أَمَرَ اَللَّهُ بِهِ وَ عَلَيْهِ قَوْلُهُ تَعَالَى: أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ اَلْكِتٰابِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج3 , ص475) 
قد كَفَرَ بالله: جحد، فَالْكَافِرُ الجاحد للخالق. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج3 , ص474) 
وَ مَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ فَأُولٰئِكَ هُمُ اَلْفٰاسِقُونَ (آیه 55/سوره النور) 
كُفْر در لغت پوشيده شدن چيزى است. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در اين آيه مقصود از كافر كسى است كه حق را مىپوشاند و لذا او را فاسق قرار داد. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص43) 
عني بالكافر السّاتر للحقّ، فلذلك جعله فاسقا، و معلوم أنّ الكفر المطلق هو أعمّ من الفسق، و معناه: من جحد حقّ اللّه فقد فسق عن أمر ربّه بظلمه. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص715) 
وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اَللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ اَلْعٰالَمِينَ (آیه 97/سوره آل عمران) 
كُفْر در لغت پوشيده شدن چيزى است. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
واژه كافر بطور عموم در مورد كسى كه وحدانيّت و يگانگى خداوند يا نبوت و دين و يا هر سه را انكار مىكند متعارف و معمول است و بيشتر به كسى كافر مىگويند كه در شريعت و دين اخلال كند و آنچه را كه لازمه شكر بر خداوند است ترك نمايد. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص43) 
اَلْكَافِرُ على الإطلاق متعارف فيمن يجحد الوحدانيّة، أو النّبوّة، أو الشريعة، أو ثلاثتها، و قد يقال: كَفَرَ لمن أخلّ بالشّريعة، و ترك ما لزمه من شكر اللّه عليه. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
لمّا جعل كلّ فعل محمود من الإيمان جعل كلّ فعل مذموم من الكفر، 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص715) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود و كفور (بضمّ كاف) در هر دو. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در مجمع فرموده: كفر در شريعت عبارت است از انكار آنچه خدا معرفت آنرا واجب كرده از قبيل وحدانيّت و عدل خدا و معرفت پيغمبرش و آنچه پيغمبر آورده از اركان دين هر كه يكى از اينها را انكار كند كافر است. راغب گويد: كافر در عرف دين بكسى گفته ميشود كه وحدانيّت يا نبوت يا شريعت يا هر سه را انكار كند. بهر حال كافر كسى است كه اصول يا ضرورى دين را انكار كند. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
در آيات قرآن بتارك عمل كافر اطلاق شده است مثل تارك حجّ كه در بارۀ آن آمده: وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اَللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ اَلْعٰالَمِينَ. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
وَ مَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمٰانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ (آیه 5/سوره المائدة) 
[كفر بمعنى برائت است] هر كس از ايمان بيزارى جويد يا آنرا انكار كند عملش پوچ شده است. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص130) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود و كفور (بضمّ كاف) در هر دو. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطّٰاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللّٰهِ (آیه 256/سوره البقرة) 
كُفْر در لغت پوشيده شدن چيزى است. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
واژه كافر بطور عموم در مورد كسى كه وحدانيّت و يگانگى خداوند يا نبوت و دين و يا هر سه را انكار مىكند متعارف و معمول است و بيشتر به كسى كافر مىگويند كه در شريعت و دين اخلال كند و آنچه را كه لازمه شكر بر خداوند است ترك نمايد. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص49) 
يقال: كَفَرَ فلان بالشّيطان: إذا كفر بسببه، و قد يقال ذلك إذا آمن و خالف الشّيطان 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص716) 
إِنِّي كَفَرْتُ بِمٰا أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ (آیه 22/سوره إبراهيم) 
كُفْر در لغت پوشيده شدن چيزى است. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
واژه كافر بطور عموم در مورد كسى كه وحدانيّت و يگانگى خداوند يا نبوت و دين و يا هر سه را انكار مىكند متعارف و معمول است و بيشتر به كسى كافر مىگويند كه در شريعت و دين اخلال كند و آنچه را كه لازمه شكر بر خداوند است ترك نمايد. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص49) 
اَلْكَافِرُ على الإطلاق متعارف فيمن يجحد الوحدانيّة، أو النّبوّة، أو الشريعة، أو ثلاثتها، و قد يقال: كَفَرَ لمن أخلّ بالشّريعة، و ترك ما لزمه من شكر اللّه عليه. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
قد يعبّر عن التّبرّي بالكفر کما فی الایة 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص716) 
كفر بمعنى برائت و بیزاری است. ظاهرا تمام آياتيكه در بارۀ كفر خدايان دروغين نسبت به پيروانشان در روز قيامت آمده، همه بمعنى بيزارى است. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص130) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود و كفور (بضمّ كاف) در هر دو. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
قال بعض أَهل العلم: الكُفْرُ على أَربعة أَنحاء: كفر إِنكار بأَن لا يعرف الله أَصلاً و لا يعترف به، و كفر جحود، و كفر معاندة، و كفر نفاق; من لقي ربه بشيء من ذلك لم يغفر له و يغفر ما دون ذلك لمن يشاء. فأَما كفر الإِِنكار فهو أَن يكفر بقلبه و لسانه و لا يعرف ما يذكر له من التوحيد، و أَما كفر الجحود فأَن يعترف بقلبه و لا يقرّ بلسانه فهو كافر جاحد ككفر إِبليس و كفر أُمَيَّةَ بن أَبي الصَّلْتِ، و أَما كفر المعاندة فهو أَن يعرف الله بقلبه و يقرّ بلسانه و لا يَدِينَ به حسداً و بغياً ككفر أَبي جهل و أَضرابه، و في التهذيب: يعترف بقلبه و يقرّ بلسانه و يأْبى أَن يقبل، و أَما كفر النفاق فأَن يقرّ بلسانه و يكفر بقلبه و لا يعتقد بقلبه. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
الكُفْرُ: نقيض الإِِيمان; آمنَّا بالله و كَفَرْنا بالطاغوت; كَفَرَ باللّٰه يَكْفُر كُفْراً و كُفُوراً و كُفْراناً . و يقال لأَهل دار الحرب: قد كَفَرُوا أَي عَصَوْا و امتنعوا. و الكُفْرُ: كُفْرُ النعمة، و هو نقيض الشكر. و الكُفْرُ: جُحود النعمة، و هو ضِدُّ الشكر. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
قال شمر: و الكفر أَيضاً بمعنى البراءة، كقول الله تعالى حكاية عن الشيطان في خطيئته إِذا دخل النار: إِنِّي كَفَرْتُ بِمٰا أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ ; أَي تبرأْتُ. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج5 , ص145) 
قال شمر: يكون الكفر بمعنى البراءَة. . . أي تبرَّأْتُ. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
قال شمر: قال بعضُ أهلِ العلم: الكفر على أربعة أنحاء: كفر إنكارٍ، و كفرُ جُحودٍ، و كفر مُعاندةٍ. و كفر نفاقٍ. و من لَقِيَ رَبَّهُ بشيء من ذلك لم يغفر له وَ يَغْفِرُ مٰا دُونَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَشٰاءُ، فأَما كُفرُ الإنكارِ فهو أن يَكفُرَ بقلْبه و لسانِه و لا يَعْرفُ ما يُذكَر له من التوحيد. و كذلك رُوي في تفسير قوله جل و عز: إِنَّ اَلَّذِينَ كَفَرُوا سَوٰاءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لاٰ يُؤْمِنُونَ و أما كُفرُ الجُحُودِ فأَنْ يعرِفَ بقلبه و لا يُقِرَّ بلسانه، فهذا كافرٌ جاحِدٌ ككُفر إبلیس. و منه فَلَمّٰا جٰاءَهُمْ مٰا عَرَفُوا كَفَرُوا بِه. و أما كُفْرُ المعاندة فهو أَنْ يَعرف بقلبه و يَقِرَّ بلسانه، و يأْبَى أَنْ يَقبَل ككفْر أَبي طالب حيثُ يقول: و لقد عَلِمْتُ بأَنَّ دِينَ محمدٍ مِن خيرِ أَدْيان البَرِيَّة دينَا لوْ لا المَلامةُ أو حِذارُ مَسَبَّةٍ لوَجَدْتَنِي سمْحاً بذاكَ مُبينَا. و أما كُفر النِّفاق فأَن يَكفر بقلبه و يقِرَّ بلسانه. و قال شمر: و يكون الكفر أيضاً بمعنى البراءَة كقول اللّٰه جلّ و عزّ حكايةً عن الشيطان في خَطيئته إذا دخل النار إِنِّي كَفَرْتُ بِمٰا أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ. رُوي عن عبد الملك أنَّهُ كَتب إلى سعيد بن جُبَيْرٍ يسأَلُه عن الكُفْرِ، فقال: الكفر عَلَى وُجوه، فكفْرٌ هو شِرْكٌ يَتَّخِذُ مَعَ اَللّٰهِ إِلٰهاً آخَرَ، و كفرٌ بكتاب اللّٰه و رسوله، و كفر بادِّعاء وَلَدٍ للّٰه، و كفرُ مُدَّعِي الإسلام، و هو أَنْ يعملَ أعمالاً بغير ما أنزل الله: يَسْعَى فِي اَلْأَرْضِ فَسٰاداً و يقتُل نفساً محرَّمةً بغير حق، ثم نحو ذلك من الأعمال. و كفران أحدهما يَكفر بنعمةِ اللّٰه، و الآخر التكذيب باللّٰه. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
قال الليث: يقال: إنّه سُمِّيَ الكافرُ كافراً لأنَّ الكُفْر غطّى قَلْبَه كلَّه. (قلت): و معنى قول الليث يحتاج إلى بيانٍ يَدلُّ عليه، و إيضاحه أنّ الكفر في اللغة معناه التَّغْطيةُ، و الكفرُ ذو كفرٍ أي ذُو تغطيةٍ لقلبه بكفرِه كما يقال للابِس السِّلاح: كافرٌ و هو الذي غطّاه السلاحُ. و مثله: رجلٌ كاسٍ: ذُو كسوةٍ، و ماءٌ دافقٌ: ذو دَفْقٍ. و فيه قولٌ آخرُ: و هو أَحسنُ مما ذهب إليه الليث. و ذلك أَنّ الكافرَ لمّا دعاه اللّٰه جلّ و عزّ إلى توحيدِه فقد دعاه إلى نعمةٍ يُنعِم بها عليه إذا قَبِلها، فلمَّا رَدَّ ما دعاه إليه من توحيده كان كافراً نعمةَ اللّٰه أي مُغَطِّياً لها بِإبائِه حاجباً لها عنه. و أخبرني المنذريُّ عن الحرانيّ عن ابن السكيت أنه قال: إذا لبس الرجل فوق دِرْعِه ثوباً فهو كافرٌ، و قد كَفَرَ فوق دِرْعِه. قال: و كل ما غَطّى شيئاً فقد كَفَره . و منه قيل لليل: كافرٌ لأنه ستَر بظلمته كل شيء و غطَّاه. قال: و منه سُمِّي الكافرُ كافراً لأنه ستَر نعمَ اللّٰه. (قلت): و نعمُ اللَّهِ جل و عز: آياتُهُ الدَّالةُ على تَوْحيده. (قلت): و مَا قاله ابن السكيت، فهو بَيِّنٌ صحيح، و النِّعَمُ التي سترها الكافرُ هي الآياتُ التي أبانت لذوي التمييز أنَّ خالقها وَاحد لا شريكَ له، و كذلك إرسالُه الرسلَ بالآيات المعجزة، و الكتب المنزلة، و البَراهِينِ الواضحة: نِعَمٌ منه جلّ اسمُه بينةٌ، و من لم يصدِّقْ بها و ردّها فقد كَفَرَ نعمة اللّٰه أي سَتَرها و حَجَبَها عن نفسه. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج10 , ص111) 
[تَبَرَّأَتُ مِنْهُ] 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( المصباح المنیرالمصباح المنیر في غریب الشرح الکبیر للرافعي
, ج2 , ص535) 
وَ اُشْكُرُوا لِي وَ لاٰ تَكْفُرُونِ (آیه 152/سوره البقرة) 
اَلْكُفْرُ في اللّغة: ستر الشيء. كُفْرُ النّعمة و كُفْرَانُهَا: سترها بترك أداء شكرها. اَلْكُفْرَانُ في جحود النّعمة أكثر استعمالا، و اَلْكُفْرُ في الدّين أكثر، و اَلْكُفُورُ فيهما جميعا. و يقال منهما: كَفَرَ فهو كَافِرٌ . ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
هذا فی الکفران 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص714) 
كُفْر در لغت پوشيده شدن چيزى است. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
کفران: ناسپاسی. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص41) 
مراد از كفر ناسپاسى است. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
كفر: پوشاندن. در مفردات گويد: كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است. شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است. كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين بكار رود. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص122) 
در كافى باب وجوه الكفر روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه كفر را به پنج قسمت تقسيم كرده و فرموده: كفر در كتاب خدا بر پنج وجه است: كفر جحود و آن دو قسم است انكار ربوبيت و انكار حق بعد از علم. سوم كفران نعمت. چهارم ترك مأمور به پنجم كفر برائت. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج6 , ص129) 
مَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ (آیه 44/سوره الروم) 
كُفْر در لغت پوشيده شدن چيزى است. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
واژه كافر بطور عموم در مورد كسى كه وحدانيّت و يگانگى خداوند يا نبوت و دين و يا هر سه را انكار مىكند متعارف و معمول است و بيشتر به كسى كافر مىگويند كه در شريعت و دين اخلال كند و آنچه را كه لازمه شكر بر خداوند است ترك نمايد. در آيه گفت: مَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ - 44 /روم: آيۀ مقابل آن: وَ مَنْ عَمِلَ صٰالِحاً فَلِأَنْفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ - 44 /روم است. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص42) 
قد يقال: كَفَرَ لمن أخلّ بالشّريعة، و ترك ما لزمه من شكر اللّه عليه. قال: مَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ. يدلّ على ذلك مقابلته بقوله: وَ مَنْ عَمِلَ صٰالِحاً فَلِأَنْفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
لمّا كان الكفران يقتضي جحود النّعمة صار يستعمل في الجحود 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص714) 
فَإِنْ يَكْفُرْ بِهٰا هٰؤُلاٰءِ (آیه 89/سوره الأنعام) 
قد كَفَرَ بالله: جحد، فَالْكَافِرُ الجاحد للخالق. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج3 , ص474) 
جَزٰاء لِمَنْ كٰانَ كُفِرَ (آیه 14/سوره القمر) 
كُفْر در لغت پوشيده شدن چيزى است. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
واژه كافر بطور عموم در مورد كسى كه وحدانيّت و يگانگى خداوند يا نبوت و دين و يا هر سه را انكار مىكند متعارف و معمول است و بيشتر به كسى كافر مىگويند كه در شريعت و دين اخلال كند و آنچه را كه لازمه شكر بر خداوند است ترك نمايد. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص46) 
يعنى كسانى از انبياء يا آنها كه در راه انبياء هستند و كسانى كه نصايح خود را در امر خداى به مردمان مىرسانند ولى كفرپيشگان از آنها نپذيرفتهاند و عقوبات، جزاى آن كفرپيشگان است. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج3 , ص47) 
أي: من الأنبياء و من يجري مجراهم ممّن بذلوا النّصح في أمر اللّه فلم يقبل منهم. ¦¦ 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
اَلْكَافِرُ على الإطلاق متعارف فيمن يجحد الوحدانيّة، أو النّبوّة، أو الشريعة، أو ثلاثتها، و قد يقال: كَفَرَ لمن أخلّ بالشّريعة، و ترك ما لزمه من شكر اللّه عليه. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص716) 
أي فعلنا ذلك جزاء لمن كان كفر و هو نوح عليه السلام، جعله مكفورا لأن الرسول نعمة من الله و رحمة، فكان نوح عليه السلام نعمة مَكْفُورَةً. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج3 , ص475) 
قد كَفَرَ بالله: جحد، فَالْكَافِرُ الجاحد للخالق. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج3 , ص474) 
وَ اُكْفُرُوا آخِرَهُ (آیه 72/سوره آل عمران) 
اَلْكَافِرُ على الإطلاق متعارف فيمن يجحد الوحدانيّة، أو النّبوّة، أو الشريعة، أو ثلاثتها، و قد يقال: كَفَرَ لمن أخلّ بالشّريعة، و ترك ما لزمه من شكر اللّه عليه. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص716) 