وَ أَنَّ إِلىٰ رَبِّكَ اَلْمُنْتَهىٰ (آیه 42/سوره النجم) 
منتهى در اين آيه نيز ظاهرا مصدر ميمى است يعنى انتهاء هر چيز بسوى خداست. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج7 , ص117) 
انتهاء بمعنى رسيدن بآخر نيز آيد. مُنْتَهَى: اسم مكان است. طبرسى گويد: منتهى موضع انتهاء است و نيز گويد: منتهى و آخر يكى است در اقرب الموارد گويد: منتهى بمعنى نهايت و آخر است گويند: «هو بعيد اَلْمُنْتَهَى». و نيز مصدر ميمى است بمعنى انتهاء چنانكه در كشّاف بهر دو تصريح كرده است. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج7 , ص116) 
قِيلَ: مَعْنَاهُ إِذَا اِنْتَهَى اَلْكَلاَمِ إِلَيْهِ فَانْتَهُوا وَ تَكَلَّمُوا فِيمَا دُونَ اَلْعَرْشِ وَ لاَ تَكَلَّمُوا فِيمَا فَوْقَ اَلْعَرْشِ، فَإِنَّ قَوْماً تَكَلَّمُوا فِيمَا فَوْقَ اَلْعَرْشِ فَتَاهَتْ عُقُولُهُمْ. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ص425) 
إِلىٰ رَبِّكَ مُنْتَهٰاهٰا (آیه 44/سوره النازعات) 
انتهاء بمعنى رسيدن بآخر نيز آيد. مُنْتَهَى: اسم مكان است. طبرسى گويد: منتهى موضع انتهاء است و نيز گويد: منتهى و آخر يكى است در اقرب الموارد گويد: منتهى بمعنى نهايت و آخر است گويند: «هو بعيد اَلْمُنْتَهَى». و نيز مصدر ميمى است بمعنى انتهاء چنانكه در كشّاف بهر دو تصريح كرده است. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج7 , ص116) 
بنظر ميايد منتهى مصدر ميمى باشد و منتهاى امر قيامت وقوع و رسيدن آنست. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( , ج7 , ص117) 