فَقَضٰاهُنَّ سَبْعَ سَمٰاوٰاتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَ أَوْحىٰ فِي كُلِّ سَمٰاءٍ أَمْرَهٰا وَ زَيَّنَّا اَلسَّمٰاءَ اَلدُّنْيٰا بِمَصٰابِيحَ وَ حِفْظا ذٰلِكَ تَقْدِيرُ اَلْعَزِيزِ اَلْعَلِيمِ (آیه 12/سوره فصلت) 
سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
سَمَاءُ كُلِّ شىءٍ: أعلاَه، مُذكَّر. و السَّمَاءُ: التى تُظِلُّ الأرْضَ، أنثى، و قد تُذَكَّر. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
المحکم و المحیط الأعظمالمحکم و المحیط الأعظم
, ج8 , ص621)
رَبُّ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ مٰا بَيْنَهُمٰا وَ رَبُّ اَلْمَشٰارِقِ إِنّٰا زَيَّنَّا اَلسَّمٰاءَ اَلدُّنْيٰا بِزِينَةٍ اَلْكَوٰاكِبِ وَ حِفْظا مِنْ كُلِّ شَيْطٰانٍ مٰارِدٍ (آیه 5/سوره الصافات) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
ثُمَّ اِسْتَوىٰ إِلَى اَلسَّمٰاءِ وَ هِيَ دُخٰانٌ فَقٰالَ لَهٰا وَ لِلْأَرْضِ اِئْتِيٰا طَوْعا أَوْ كَرْها قٰالَتٰا أَتَيْنٰا طٰائِعِينَ (آیه 11/سوره فصلت) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
وَ مِنْ آيٰاتِهِ خَلْقُ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ مٰا بَثَّ فِيهِمٰا مِنْ دٰابَّةٍ وَ هُوَ عَلىٰ جَمْعِهِمْ إِذٰا يَشٰاءُ قَدِيرٌ (آیه 29/سوره الشورى) گاهى مراد از سماء اجرام و موجودات علوى و ستارگان و غيره است مثل «وَ مِنْ آيٰاتِهِ خَلْقُ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ مٰا بَثَّ فِيهِمٰا مِنْ دٰابَّةٍ» تم استخراج هذا الوصف آلیاً
سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
أَ لَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اَللّٰهُ سَبْعَ سَمٰاوٰاتٍ طِبٰاقا وَ جَعَلَ اَلْقَمَرَ فِيهِنَّ نُورا وَ جَعَلَ اَلشَّمْسَ سِرٰاجا (آیه 15/سوره نوح) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
وَ لِلّٰهِ يَسْجُدُ مٰا فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِي اَلْأَرْضِ مِنْ دٰابَّةٍ وَ اَلْمَلاٰئِكَةُ وَ هُمْ لاٰ يَسْتَكْبِرُونَ (آیه 49/سوره النحل) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
وَ أَنْزَلْنٰا مِنَ اَلسَّمٰاءِ مٰاء بِقَدَرٍ فَأَسْكَنّٰاهُ فِي اَلْأَرْضِ وَ إِنّٰا عَلىٰ ذَهٰابٍ بِهِ لَقٰادِرُونَ (آیه 18/سوره المؤمنون) قيل: يمكن حملها على الفلك، بمعنى أن المطر ينزل منه إلى السحاب و منه إلى الأرض و على السحاب أيضا لعلوه، و على ما زعمه الطبيعيون من أن المطر من بحار الأرض يصعد منها فينعقد سحابا، إن تم يكون المراد بإنزال الماء من اَلسَّمَاءِ أنه حصل ذلك بأسباب سماوية. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
اَللّٰهُ اَلَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمٰاوٰاتٍ وَ مِنَ اَلْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ اَلْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ (آیه 12/سوره الطلاق) سَمَاءُ كلّ شىء: فوق و بالاى هر چيز، سماء - بصورت - سَمَاوَات - هم جمع بسته مىشود. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج2 , ص262)
سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
خَلَقَ لَكُمْ مٰا فِي اَلْأَرْضِ جَمِيعا ثُمَّ اِسْتَوىٰ إِلَى اَلسَّمٰاءِ فَسَوّٰاهُنَّ سَبْعَ سَمٰاوٰاتٍ (آیه 29/سوره البقرة) السماء المقابل للأرض مؤنّثة، و قد تذكّر، و يستعمل للواحد و الجمع، و وجه ذلك أنها كالنّخل في الشجر، و ما يجري مجراه من أسماء الجنس الذي يذكّر و يؤنّث، و يخبر عنه بلفظ الواحد و الجمع. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص427)
سَمَاءُ كلّ شىء: فوق و بالاى هر چيز. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج2 , ص262)
سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در قرآن هر جا كه سموات سبع آمده مراد ظاهرا طبقات هفتگانۀ هواست. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
همه دربارۀ هفت آسمان و همه دربارۀ طبقات جوّ زميناند. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
قال أَبو إسحاق: لفظُه لفظُ الواحد و معناهُ مَعنى الجمع، قال: و الدليل على ذلك قوله: فَسَوّٰاهُنَّ سَبْعَ سَمٰاوٰاتٍ، فيجب أَن تكون السَّماءُ جمعاً كالسموات كأَن الواحدَ سَماءَةٌ و سَماوَة، و زعم الأَخفش أَن السماءَ جائزٌ أَن يكون واحداً كما تقولُ كثُر الدينارُ و الدرهم بأَيْدي الناس. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
سماءُ كلِّ شيء: أَعلاهُ، مذكَّر. و السَّماءُ: سقفُ كلِّ شيء و كلِّ بيتٍ. و السمواتُ السبعُ سمَاءٌ، و السمواتُ السبْع: أَطباقُ الأَرَضِينَ، و تُجْمَع سَماءً و سَمَواتٍ. و قال الزجاج: السَّمَاءُ في اللغة يقال لكلّ ما ارتَفع و عَلا قَدْ سَما يَسْمُو . و كلُّ سقفٍ فهو سَماءٌ، و من هذا قيل للسحاب السماءُ لأَنها عاليةٌ، و السَّمَاءُ: كلُّ ما عَلاكَ فأَظَلَّكَ; و منه قيل لسَقْفِ البيت سَمَاءٌ . و السَّمَاءُ التي تُظِلُّ الأَرضَ أُنثى عند العرب لأَنها جمعُ سَماءةٍ، و سبق الجمعُ الوُحْدانَ فيها. و السماءةُ: أَصلُها سَماوةٌ، و إذا ذُكِّرَت السماءُ عَنَوْا به السقفَ. . الجوهري: السماءُ تذكَّر و تؤنَّث أَيضاً. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
[السماء]: معروفة، و جمعها: سموات و سماءات . . . قال بعضهم: لفظ السماء لفظ الواحد و معناها الجمع، و السماء: جمع الجمع. و قال الأخفش و محمد بن يزيد: واحدة السماء: سماوة . و قال الزجاج: واحد السماء سماء . . . و قال الفراء: السماء يؤنث و يذكر. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
شمس العلومشمس العلوم و دواء کلام العرب من الکلوم
, ج5 , ص3197)
قُلْ مَنْ رَبُّ اَلسَّمٰاوٰاتِ (آیه 16/سوره الرعد) واژه - السّماء - در برابر واژه - ارض - مؤنّث است، مذكّر هم مىشود كه در جمع و مفرد هر دو به كار مىرود، توجيه و جهتش اينست كه واژه - سماء - مثل واژه - نخل - در شجر است و كار بردش مثل اسم جنس است كه مذكر و مؤنّث دارد و با لفظ مفرد و جمع هر دو بيان مىشود. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج2 , ص262)
سَمَاءُ كلّ شيء: أعلاه، و قد يقال في جمعها: سَمَوَاتٍ. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص427)
إِذَا اَلسَّمٰاءُ اِنْشَقَّتْ (آیه 1/سوره الانشقاق) السماء المقابل للأرض مؤنّثة، و قد تذكّر، و يستعمل للواحد و الجمع، و وجه ذلك أنها كالنّخل في الشجر، و ما يجري مجراه من أسماء الجنس الذي يذكّر و يؤنّث، و يخبر عنه بلفظ الواحد و الجمع. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص427)
واژه - السّماء - در برابر واژه - ارض - مؤنّث است، مذكّر هم مىشود كه در جمع و مفرد هر دو به كار مىرود، توجيه و جهتش اينست كه واژه - سماء - مثل واژه - نخل - در شجر است و كار بردش مثل اسم جنس است كه مذكر و مؤنّث دارد و با لفظ مفرد و جمع هر دو بيان مىشود. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج2 , ص262)
وَ إِذَا اَلسَّمٰاءُ كُشِطَتْ (آیه 11/سوره التكوير) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
خَلْقِ اَلسَّمٰاوٰاتِ (آیه 164/سوره البقرة) سَمَاءُ كلّ شيء: أعلاه، و قد يقال في جمعها: سَمَوَاتٍ. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص427)
وَ اِنْشَقَّتِ اَلسَّمٰاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وٰاهِيَةٌ (آیه 16/سوره الحاقة) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
اَلسَّمٰاءُ مُنْفَطِرٌ بِهِ كٰانَ وَعْدُهُ مَفْعُولا (آیه 18/سوره المزمل) السماء المقابل للأرض مؤنّثة، و قد تذكّر، و يستعمل للواحد و الجمع، و وجه ذلك أنها كالنّخل في الشجر، و ما يجري مجراه من أسماء الجنس الذي يذكّر و يؤنّث، و يخبر عنه بلفظ الواحد و الجمع. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص427)
واژه - السّماء - در برابر واژه - ارض - مؤنّث است، مذكّر هم مىشود كه در جمع و مفرد هر دو به كار مىرود، توجيه و جهتش اينست كه واژه - سماء - مثل واژه - نخل - در شجر است و كار بردش مثل اسم جنس است كه مذكر و مؤنّث دارد و با لفظ مفرد و جمع هر دو بيان مىشود. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج2 , ص262)
سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
سماءُ كلِّ شيء: أَعلاهُ، مذكَّر. و السَّماءُ: سقفُ كلِّ شيء و كلِّ بيتٍ. و السمواتُ السبعُ سمَاءٌ، و السمواتُ السبْع: أَطباقُ الأَرَضِينَ، و تُجْمَع سَماءً و سَمَواتٍ. و قال الزجاج: السَّمَاءُ في اللغة يقال لكلّ ما ارتَفع و عَلا قَدْ سَما يَسْمُو . و كلُّ سقفٍ فهو سَماءٌ، و من هذا قيل للسحاب السماءُ لأَنها عاليةٌ، و السَّمَاءُ: كلُّ ما عَلاكَ فأَظَلَّكَ; و منه قيل لسَقْفِ البيت سَمَاءٌ . و السَّمَاءُ التي تُظِلُّ الأَرضَ أُنثى عند العرب لأَنها جمعُ سَماءةٍ، و سبق الجمعُ الوُحْدانَ فيها. و السماءةُ: أَصلُها سَماوةٌ، و إذا ذُكِّرَت السماءُ عَنَوْا به السقفَ. . الجوهري: السماءُ تذكَّر و تؤنَّث أَيضاً. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
[السماء]: معروفة، و جمعها: سموات و سماءات . . . قال بعضهم: لفظ السماء لفظ الواحد و معناها الجمع، و السماء: جمع الجمع. و قال الأخفش و محمد بن يزيد: واحدة السماء: سماوة . و قال الزجاج: واحد السماء سماء . . . و قال الفراء: السماء يؤنث و يذكر. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
شمس العلومشمس العلوم و دواء کلام العرب من الکلوم
, ج5 , ص3197)
قال الزجّاج: السماءُ في اللّغة: يقال لكلّ ما ارتفَعَ و عَلا قد سَمَا يَسمُو، و كلُّ سَقْف فهو سَماء، و من هذا قيل للسحاب: السَّماءُ، لأنها عاليَة. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
السَّمَاءُ: التى تُظِلُّ الأرْضَ، أنثى، و قد تُذَكَّر. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
المحکم و المحیط الأعظمالمحکم و المحیط الأعظم
, ج8 , ص621)
أَ أَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقا أَمِ اَلسَّمٰاءُ بَنٰاهٰا (آیه 27/سوره النازعات) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
فَفَتَحْنٰا أَبْوٰابَ اَلسَّمٰاءِ بِمٰاءٍ مُنْهَمِرٍ (آیه 11/سوره القمر) در بسيارى از آيات مراد از «السماء» طبقات هفتگانۀ جوّ است كه مفرد و مطلق آمده. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
ثُمَّ اِسْتَوىٰ إِلَى اَلسَّمٰاءِ وَ هِيَ دُخٰانٌ (آیه 11/سوره فصلت) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
قال أبو إسحاق: لَفْظُه لَفْظُ الواحد و مَعْناه معنى الجمع، و الدليل على ذلك قوله: فَقَضٰاهُنَّ سَبْعَ سَمٰاوٰاتٍ [فصلت: 12]فيجب أن يكون السماء جمعا كالسَّموات، كأنّ الواحدَ سَماءَةٌ، و سَمَاوَةٌ. و زعم الأخفش أن السماءَ جائز أن يكون واحدًا يُرَادُ به الجمع، كما تقول: كَثُر الدِّينَارُ و الدرهم بأَيْدِى الناس. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
المحکم و المحیط الأعظمالمحکم و المحیط الأعظم
, ج8 , ص622)
سَمَاءُ كُلِّ شىءٍ: أعلاَه، مُذكَّر. و السَّمَاءُ: التى تُظِلُّ الأرْضَ، أنثى، و قد تُذَكَّر. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
المحکم و المحیط الأعظمالمحکم و المحیط الأعظم
, ج8 , ص621)
أَصْلُهٰا ثٰابِتٌ وَ فَرْعُهٰا فِي اَلسَّمٰاءِ (آیه 24/سوره إبراهيم) مراد از آسمان گاهى عالم بالا و فضاست. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
قَدْ نَرىٰ تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي اَلسَّمٰاءِ (آیه 144/سوره البقرة) مراد از آسمان گاهى عالم بالا و فضاست. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
إِنَّ فِي خَلْقِ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ (آیه 164/سوره البقرة) سَمَاءُ كلّ شىء: فوق و بالاى هر چيز، سماء - بصورت - سَمَاوَات - هم جمع بسته مىشود. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج2 , ص262)
سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
وَ أَنْزَلْنٰا مِنَ اَلسَّمٰاءِ مٰاء طَهُورا (آیه 48/سوره الفرقان) قيل: يمكن حملها على الفلك، بمعنى أن المطر ينزل منه إلى السحاب و منه إلى الأرض و على السحاب أيضا لعلوه، و على ما زعمه الطبيعيون من أن المطر من بحار الأرض يصعد منها فينعقد سحابا، إن تم يكون المراد بإنزال الماء من اَلسَّمَاءِ أنه حصل ذلك بأسباب سماوية. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
السماء: السحاب. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
شمس العلومشمس العلوم و دواء کلام العرب من الکلوم
, ج5 , ص3198)
وَ لَقَدْ جَعَلْنٰا فِي اَلسَّمٰاءِ بُرُوجا (آیه 16/سوره الحجر) مراد از آسمان گاهى عالم بالا و فضاست. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
يُرْسِلِ اَلسَّمٰاءَ عَلَيْكُمْ مِدْرٰارا (آیه 11/سوره نوح) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
اَلَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمٰاوٰاتٍ طِبٰاقا (آیه 3/سوره الملك) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
يَوْمَ تَكُونُ اَلسَّمٰاءُ كَالْمُهْلِ (آیه 8/سوره المعارج) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
در بسيارى از آيات مراد از «السماء» طبقات هفتگانۀ جوّ است كه مفرد و مطلق آمده. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
فَوَ رَبِّ اَلسَّمٰاءِ وَ اَلْأَرْضِ (آیه 23/سوره الذاريات) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
وَ أَنْزَلَ مِنَ اَلسَّمٰاءِ مٰاء (آیه 22/سوره البقرة) مراد از آسمان گاهى عالم بالا و فضاست مثل «وَ أَنْزَلَ مِنَ اَلسَّمٰاءِ مٰاءً» بقره: 22. يعنى از آسمان و طرف بالا آب نازل كرد. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
وَ اَلسَّمٰاءِ ذٰاتِ اَلْبُرُوجِ (آیه 1/سوره البروج) مراد از آسمان گاهى عالم بالا و فضاست. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
إِذَا اَلسَّمٰاءُ اِنْفَطَرَتْ (آیه 1/سوره الانفطار) السماء المقابل للأرض مؤنّثة، و قد تذكّر، و يستعمل للواحد و الجمع، و وجه ذلك أنها كالنّخل في الشجر، و ما يجري مجراه من أسماء الجنس الذي يذكّر و يؤنّث، و يخبر عنه بلفظ الواحد و الجمع. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص427)
واژه - السّماء - در برابر واژه - ارض - مؤنّث است، مذكّر هم مىشود كه در جمع و مفرد هر دو به كار مىرود، توجيه و جهتش اينست كه واژه - سماء - مثل واژه - نخل - در شجر است و كار بردش مثل اسم جنس است كه مذكر و مؤنّث دارد و با لفظ مفرد و جمع هر دو بيان مىشود. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج2 , ص262)
وَ اَلسَّمٰاءِ وَ مٰا بَنٰاهٰا (آیه 5/سوره الشمس) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
وَ لَقَدْ زَيَّنَّا اَلسَّمٰاءَ اَلدُّنْيٰا بِمَصٰابِيحَ وَ جَعَلْنٰاهٰا رُجُوما لِلشَّيٰاطِينِ (آیه 5/سوره الملك) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
إِنَّ رَبَّكُمُ اَللّٰهُ اَلَّذِي خَلَقَ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيّٰامٍ (آیه 54/سوره الأعراف) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
وَ جَعَلْنَا اَلسَّمٰاءَ سَقْفا مَحْفُوظا وَ هُمْ عَنْ آيٰاتِهٰا مُعْرِضُونَ (آیه 32/سوره الأنبياء) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
يَسْئَلُهُ مَنْ فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ (آیه 29/سوره الرحمن) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تَبٰارَكَ اَلَّذِي جَعَلَ فِي اَلسَّمٰاءِ بُرُوجا وَ جَعَلَ فِيهٰا سِرٰاجا (آیه 61/سوره الفرقان) مراد از آسمان گاهى عالم بالا و فضاست. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
وَ لِلّٰهِ يَسْجُدُ مَنْ فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ طَوْعا وَ كَرْها (آیه 15/سوره الرعد) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
اَللّٰهُ اَلَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمٰاوٰاتٍ وَ مِنَ اَلْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ (آیه 12/سوره الطلاق) سَمَاءُ كلّ شيء: أعلاه، و قد يقال في جمعها: سَمَوَاتٍ. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص427)
وَ يُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ اَلسَّمٰاءِ مٰاء لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ (آیه 11/سوره الأنفال) قيل: يمكن حملها على الفلك، بمعنى أن المطر ينزل منه إلى السحاب و منه إلى الأرض و على السحاب أيضا لعلوه، و على ما زعمه الطبيعيون من أن المطر من بحار الأرض يصعد منها فينعقد سحابا، إن تم يكون المراد بإنزال الماء من اَلسَّمَاءِ أنه حصل ذلك بأسباب سماوية. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
إِنّٰا زَيَّنَّا اَلسَّمٰاءَ اَلدُّنْيٰا بِزِينَةٍ اَلْكَوٰاكِبِ (آیه 6/سوره الصافات) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
وَ هُوَ اَلَّذِي فِي اَلسَّمٰاءِ إِلٰهٌ وَ فِي اَلْأَرْضِ إِلٰهٌ (آیه 84/سوره الزخرف) در بعضى غرض مطلق عالم فوق است نظير «وَ هُوَ اَلَّذِي فِي اَلسَّمٰاءِ إِلٰهٌ وَ فِي اَلْأَرْضِ إِلٰهٌ» زخرف. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
المعنى: هو إله واحد في اَلسَّمَاءِ و الأرض لا شريك له تعالى عن ذلك. وَ فِي اَلْحَدِيثِ: قَدْ تَحَيَّرَ أَبُو شَاكِرٍ اَلدَّيْصَانِيُّ اَلزِّنْدِيقُ فِي مَعْنَى قَوْلِهِ تَعَالَى: وَ هُوَ اَلَّذِي فِي اَلسَّمٰاءِ إِلٰهٌ وَ فِي اَلْأَرْضِ إِلٰهٌ فَسَأَلَ هِشَامَ بْنَ اَلْحَكَمِ عَنْ ذَلِكَ فَسَأَلَ اَلصَّادِقَ (عَلَيْهِ السَّلاَمُ) عَنْ ذَلِكَ، فَقَالَ: " إِذَا رَجَعْتَ إِلَيْهِ فَقُلْ لَهُ: مَا اِسْمُكَ بِالْكُوفَةِ؟ فَإِنَّهُ يَقُولُ: فُلاَنٌ، فَقُلْ لَهُ: مَا اِسْمُكَ فِي اَلْبَصْرَةِ؟ فَإِنَّهُ يَقُولُ: فُلاَنٌ، فَقُلْ: كَذَلِكَ اَللَّهُ رَبُّنَا فِي اَلسَّمٰاءِ إِلٰهٌ وَ فِي اَلْبِحَارِ إِلَهٌ وَ فِي اَلْأَرْضِ إِلٰهٌ وَ فِي اَلْقِفَارِ إِلَهٌ وَ فِي كُلِّ مَكَانٍ إِلَهٌ. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تَنْزِيلا مِمَّنْ خَلَقَ اَلْأَرْضَ وَ اَلسَّمٰاوٰاتِ اَلْعُلىٰ (آیه 4/سوره طه) گاهى مراد از سماء اجرام و موجودات علوى و ستارگان و غيره است مثل «تَنْزِيلاً مِمَّنْ خَلَقَ اَلْأَرْضَ وَ اَلسَّمٰاوٰاتِ اَلْعُلىٰ» ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
وَ اَلسَّمٰاءَ بَنَيْنٰاهٰا بِأَيْدٍ وَ إِنّٰا لَمُوسِعُونَ (آیه 47/سوره الذاريات) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ (آیه 55/سوره الإسراء) سماء: اين كلمه صد و بيست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در كلام اللّه مجيد آمده است (المعجم المفهرس) و اصل آن از سمو بمعنى رفعت و بلندى است. راغب گويد: سماء هر چيز، بالاى آنست طبرسى فرموده: سماء معروف است و هر آنچه بالاى تو باشد و بر تو سايه افكند سماء است و سماء بيت، سقف آنست. بباران نيز سماء گويند. جوهرى نيز چنين گفته است. قول ديگران نيز نظير و يا عين آن است. [در اينجا لازم است چند مطلب بررسى شود: ] 1 - لفظ سماء بقول صحاح مذكّر و مؤنث هر دو ميايد. بعقيدۀ قاموس و اقرب و مفردات مؤنث است و گاهى مذكّر هم ميايد. طبرسى ذيل آيه 29 بقره نسبت آنرا بقول داده و در ذيل آيه 18 مزمّل فرموده: لفظ سماء مذكّر است جايز است مذكّر و مؤنّث باشد هر كه مذكّر گفته سقف اراده كرده است. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
وَ جَنَّةٍ عَرْضُهٰا كَعَرْضِ اَلسَّمٰاءِ وَ اَلْأَرْضِ (آیه 21/سوره الحديد) در بعضى غرض مطلق عالم فوق است نظير «وَ جَنَّةٍ عَرْضُهٰا كَعَرْضِ اَلسَّمٰاءِ وَ اَلْأَرْضِ» ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
